Φρούτα: πηγή ενέργειας και ζωής

Η θερμιδική αξία των φρούτων είναι μικρή και κυμαίνεται, ανάλογα με το φρούτο, από 45 έως 100 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια. Τα φρούτα περιέχουν κυρίως υδατάνθρακες (φρουκτόζη – γλυκόζη), ελάχιστες πρωτεΐνες και, ορισμένα, ίχνη λίπους (εκτός από το αβοκάντο, που είναι πλούσιο σε λιπαρά). Έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νερό και είναι πλούσια σε μεταλλικά άλατα και βιταμίνες.

Ευεργετικές ιδιότητες: Περιέχουν άφθονα αντιοξειδωτικά στοιχεία, βιταμίνες, μέταλλα και επίσης ειδικά ένζυμα και ουσίες που βοηθούν στην απρόσκοπτη λειτουργία του οργανισμού, στην ενίσχυση της άμυνάς του απέναντι στις μολύνσεις και στον καλύτερο μεταβολισμό των θρεπτικών στοιχείων των άλλων τροφών. Για παράδειγμα, ορισμένα στοιχεία των φρούτων, όπως η βιταμίνη C και οι βιοφλαβονιδίνες (βιταμίνη Ρ), ενισχύουν το το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθούν στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος. Επίσης κάποια φρούτα περιέχουν παρόμοιες ουσίες με τα λαχανικά (π.χ. λυκοπένιο το καρπούζι), που αυξάνουν την προστασία μας απέναντι στις ελεύθερες ρίζες.

Προσοχή! Η επικινδυνότητα των συμβατικών φρούτων που αναπτύσσονται με τη βοήθεια χημικών λιπασμάτων και φαρμάκων εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και κυρίως από το είδος των φαρμάκων, την ποσότητά τους και τον τύπο της καλλιέργειας. Ορισμένα όμως φρούτα με λεπτή φλούδα, όπως τα ροδάκινα και οι φράουλες, απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος των χημικών φαρμάκων (οπότε αυτά καταλήγουν στον οργανισμό μας σε μεγάλες ποσότητες ακόμα κι όταν καθαρίζουμε τη φλούδα τους), ενώ τα φρούτα όπως οι μπανάνες, τα πορτοκάλια και τα λεμόνια απορροφούν σημαντικά μικρότερη ποσότητα, επειδή είναι χοντρόφλουδα κι αυτό εμποδίζει ένα σημαντικό ποσοστό των χημικών να περάσει στο εσωτερικό τους.

Βιολογικά φρούτα: Φρούτα βιολογικής καλλιέργειας ή βιολογικής γεωργίας θεωρούνται αυτά που έχουν παραχθεί με τον παραδοσιακό τρόπο καλλιέργειας χωρίς τη χρήση βελτιωτικών ή φαρμάκων, όπως τα χημικά λιπάσματα, τα ζιζανιοκτόνα και οι ορμόνες. Κατά την κυκλοφορία τους στην αγορά τα προϊόντα αυτά επιβάλλεται να είναι πιστοποιημένα και να φέρουν ειδικό σήμα.
Πηγή: Ιαματικές τροφές του καλοκαιριού, περιοδικό Αρμονία.

Ιστορία της βιολογικής καταπολέμησης

Πηγή: Περιοδικό «Βιώσιμη ανάπτυξη» - Ιανουάριος, Φεβρουάριος, Μάρτιος 2009, Δρ. Παύλος Σκεντερίδης, Εντομολόγος (Βio-insecta, Μονάδα παραγωγής ωφέλιμων εντόμων)

Coccinella septempuncata

Η ευαισθητοποίηση για το περιβάλλον, την οικολογική ισορροπία αλλά και την ανθρώπινη υγεία έχει στρέψει το ενδιαφέρον παραγωγών και καταναλωτών στη βιολογική καταπολέμηση εχθρών και ασθενειών των φυτών. Πρόκειται όμως για μια νέα μέθοδο καταπολέμησης; Είναι γνωστό ότι οι ωφέλιμοι οργανισμοί συντελούν στην οικολογική ισορροπία εδώ και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια, μειώνοντας τους αριθμούς των φυτοφάγων όταν αυτοί παίρνουν ανησυχητικές διαστάσεις για το οικοσύστημα. Πότε όμως ο άνθρωπος άρχισε να τους αξιοποιεί προς όφελός του;

Η εναλλακτική αυτή μέθοδος φυτοπροστασίας δεν ήταν άγνωστη παλαιότερα. Τον 2ο αιώνα μ.Χ. χρησιμοποιήθηκαν φυσικοί εχθροί από τους Κινέζους για την προστασία εσπεριδοειδών, ενώ το 300 μ.Χ. εμπορεύονταν φωλιές του είδους Oecophylla smaragdina εναντίων του λεπιδοπτέρου Tessaratoma papillosa. Το 1200, αναγνωριζόταν η συμβολή ειδών Coddinellidae στον έλεγχο των αφίδων ενώ Άραβες χρησιμοποιούσαν μυρμήγκια εναντίων εχθρών των φοινικόδεντρων. Oι Van Leeuwenhoek (1701) και Vallisnieri (1706) περιέγραψαν πρώτοι το φαινόμενο του παρασιτισμού από έντομα. Το 1734, ο Reaumur συνιστούσε τη συλλογή αυγών χρύσωπα και τη μεταφορά τους μέσα στα θερμοκήπια ώστε να ελεγχθεί ο πληθυσμός των αφίδων. Το 1776 χρησιμοποιείται με επιτυχία σε πολλές περιοχές της Ευρώπης το αρπακτικό Picromerus bidens (Pentatomidae) εναντίων κοριών (Comex lectularius).

Oecophylla smaragdina

Σε συγγράμματα του 17ου και 18ου αιώνα άριχσε να περιγράφεται η δράση αρκετών ωφέλιμων εντόμων. Το 1800 ο Δαρβίνος περιγράφει μέλη της οικογένειας Ichneumonidae ως παράγοντα βιολογικού ελέγχου της κάμπιας του λάχανου. Ο Λυνναίος και ο Φαμπρίκιος περιέγραψαν αρκετά αρπακτικά διαφόρων οικογενειών, ενώ ο Vallot (1827) καθώς και οι Winnertz (1853) και Skuse (1870) αναφέρθηκαν στα ακαρεοφάγα δίπτερα της οικογένειας Cecidomyiidae. Την ίδια περίοδο, ο Hartig (Γερμανία) ασχολείται με τη μαζική εκτροφή και εξαπόλυση παρασιτοειδών των λεπιδοπτέρων ενώ το 1840 εξαπολύονταν αρπακτικά εναντίων διαφόρων εχθρών αστικού πρασίνου στην Ιταλία.

Το 1882, παρασιτοειδή αυγών λεπιδοπτέρων του γένους Trichogramma αποστέλλονταν από την Αμερική στον Καναδά. Στην Καλιφόρνια (1888) έγινε η πρώτη οργανωμένη προσπάθεια βιολογικού ελέγχου της βαμβακάδας των εσπεριδοειδών, Icerya purchase, από τον Coebele. Εξαπολύθηκαν αρπακτικά που συλλέχθησαν από την Αυστραλία (Rodolia cardinalis) τα οποία κατάφεραν σε σύντομο χρονικό διάστημα να ελέγξουν τους πληθυσμούς του φυτοφάγου που είχε φέρει σε απόγνωση τους καλλιεργητές εσπεριδοειδών. Η χρήση του παρασιτοειδούς του αλευρώδη Encarsia formosa ήταν διαδεδομένη σε Αγγλία και Αυστραλία πριν το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (Farr et al., 1976).

Η χρήση ισχυρών χημικών σκευασμάτων μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο περιόρισε σημαντικά την ανάπτυξη της βιολογικής καταπολέμησης. Η εισαγωγή του DDT και των χλωριωμένων τις δεκαετίες ’40 και ’50 εξαφάνιζε την ωφέλιμη εντομοπανίδα ενώ οι ομάδες φαρμάκων που ακολούθησαν είχαν μηδενική εκλεκτικότητα με ιδιαίτερα επιβλαβείς συνέπειες για τα ωφέλιμα. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα την «εξαφάνιση» της βιολογικής καταπολέμησης από το προσκήνιο για περισσότερο από 30 χρόνια. Παρά τη δυσμενή επίδραση της εξάπλωσης αγροχημικών, στα τέλη της δεκαετίας του ’70 επανεμφανίζεται η βιολογική καταπολέμηση, ενώ το 1982 στην Ολλανδία εφαρμόζεται σε 5500 στρέμματα θερμοκηπιακής τομάτας και 6000 στρ. Αγγουριάς (Ramakers, 1985). Το 1981 στον Καναδά, σε δείγμα 106 καλλιεργητών αναφέρθηκε 60-80% εξοικονόμηση του χρόμου που δαπανιόταν σε ψεκασμούς, 23% αύξηση της παραγωγής και 38% μείωση των εξόδων φυτοπροστασίας (Elliott, 1982).

Πολλά επιτυχή παραδείγματα από τότε έστρεψαν το ενδιαφέρον του κόσμου στη βιολογική καταπολέμηση με σημαντικότερο βέβαια κίνητρο τις θετικές επιδράσεις της μεθόδου στο περιβάλλον και στην υγεία του καταναλωτή.

Rodolia cardinalis

Eπιλέξτε βιολογικό βαμβάκι

Η καλλιέργεια του βαμβακιού χρησιμοποιεί το 25% των φυτοφαρμάκων παγκοσμίως, καθιστώντας την την πιο ρυπογόνα. Η βιομηχανική επεξεργασία των ακατέργαστων ινών είναι ομοίως επιζήμια για το περιβάλλον΄ περικλείει τη λεύκανση με χλώριο και τη χρησιμοποίηση βαφών από βαρεά μέταλλα, τα οποία είναι βλαβερά για τον άνθρωπο και για το περιβάλλον.

Μεγαλωμένο χωρίς τη χρήση φυτοφαρμάκων, το βιολογικό βαμβάκι ενισχύει τη γονιμότητα του εδάφους και διατηρεί την ισορροπία των οικοσυστημάτων. Η συγκομιδή γίνεται με το χέρι και η επεξεργασία χωρίς τη χρήση χημικών.

Διαλέγοντας βιολογικό βαμβάκι προστατεύετε την υγεία σας και την υγεία των καλλιεργητών, ενώ προστατεύετε παράλληλα και το περιβάλλον.

Η πασχαλίτσα !

Ποιο είναι αυτό το σκαθάρι που, κι αν του λείπει μπόι, το στομάχι του είναι μεγάλο; Μικροσκοπική, μόλις 5 – 8 χιλιοστά σε μήκος, αλλά απίστευτα λαίμαργη, η πασχαλίτσα καταβροχθίζει από 10 μέχρι 100 αφίδες ή 5 – 50 άλλα βλαβερά έντομα την ημέρα! Η πασχαλίτσα είναι ωφέλιμο έντομο. Χρησιμοποιείται μάλιστα ως «σύμμαχος» στη βιολογική καταπολέμηση των εντόμων που καταστρέφουν τις καλλιέργειες. Αντί να ραντίζουν τα φυτά με εντομοκτόνα, οι βιοκαλλιεργητές εκτρέφουν πασχαλίτσες, τις αμολάνε στο χωράφι και τις αφήνουν να χορτάσουν με … φυσιολογικό τρόπο. Για άλλη μια φορά, αποδεικνύεται ότι η φύση έχει τη δική της σοφία και … τεχνολογία!

Πηγή: Οι φίλοι μας τα ζώα

Περισσότερες πληροφορίες για το πώς μπορείτε να προμηθευτείτε πασχαλίτσες θα βρείτε στο τηλέφωνο 6978181556 του γεωπόνου Μαρίνη Παντελή.

Δείτε και:

Με όπλο την πασχαλίτσα

Οίκο

Τα χρήσιμα έντομα

Πασχαλίτσα εναντίον μελίγκρας