H Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Διαδικτύoυ

του John Perry Barlow


Κυβερνήσεις του Βιομηχανικού Κόσμου, κουρασμένοι γίγαντες της σάρκας και του ατσαλιού, έρχομαι από τον κυβερνοχώρο, το καινούργιο σπίτι του πνεύματος. Εκ μέρους του μέλλοντος, ζητώ από εσάς που ανήκετε στο παρελθόν να μας αφήσετε ήσυχους. Δεν είστε ευπρόσδεκτοι ανάμεσά μας. Δεν έχετε καμμία εξουσία εκεί που μαζευόμαστε.


Δεν έχουμε καμμία εκλεγμένη κυβέρνηση, ούτε πρόκειται να έχουμε ποτέ, γι' αυτό απευθύνομαι σε σας με μόνη τη δικαιοδοσία, με την οποία μιλά πάντα η ελευθερία. Κηρύσσω λοιπόν ότι ο παγκόσμιος κοινωνικός χώρος που δομούμε είναι από φυσικού του ανεξάρτητος από τις τυρρανίες που επιδιώκετε να μας επιβάλλετε. Δε έχετε κανένα ηθικό δικαίωμα να μας κυβερνάτε, ούτε κατέχετε κάποιες μεθόδους επιβολής, για τις οποίες έχουμε βάσιμους λόγους να φοβόμαστε.


Οι κυβερνήσεις αντλούν τις νόμιμες εξουσίες τους από την αποδοχή των κυβερνωμένων. Ποτέ δε ζητήσατε, ούτε ποτέ πήρατε τη δική μας. Δε σας καλέσαμε. Δε μας γνωρίζετε, ούτε γνωρίζετε για τον κόσμο μας. Ο κυβερνοχώρος δε χωρά μέσα στα σύνορά σας. Να μην πιστεύετε ότι μπορείτε να τον δομήσετε σα να είναι δημόσιο έργο. Δε μπορείτε. Εναπόκειται στη φυσική εξέλιξη και αναπτύσσεται μέσα από τις συλλογικές μας δράσεις.


Δεν πήρατε μέρος στον δικό μας μεγάλο και διαρκώς κλιμακούμενο διάλογο, ούτε δημιουργήσατε τον πνευματικό πλούτο που υπάρχει στις «αγορές» μας. Αγνοείτε την κουλτούρα, τα ήθη ή τους κώδικές μας που ήδη παρέχουν στην κοινωνία μας περισσότερη τάξη από όση ποτέ θα μπορούσαν να επιβάλλουν οι βίαιοι νόμοι σας.


Ισχυρίζεστε ότι υπάρχουν προβλήματα ανάμεσά μας που χρειάζονται την επέμβασή σας, για να λυθούν. Χρησιμοποιείτε αυτό τον ισχυρισμό ως δικαιολογία, ώστε να εισβάλετε στους κόσμους μας. Πολλά από αυτά τα προβλήματα δεν υπάρχουν. Όπου υπάρχουν αληθινές εντάσεις, όπου υπάρχουν προβλήματα, θα τα προσδιορίσουμε και θα τα λύσουμε με τον τρόπο μας. Δημιουργούμε το δικό μας Κοινωνικό Συμβόλαιο. Αυτό το καινούργιο σύστημα διακυβέρνησης θα χτιστεί σύμφωνα με τις συνθήκες του δικού μας κόσμου, όχι του δικού σας. Ο κόσμος είναι διαφορετικός.


Ο κυβερνοχώρος αποτελείται από συμβάσεις, σχέσεις και πνευματική δημιουργία, που σαρώνουν σα κύμα τους ιστούς της επικοινωνίας μας. Ο δικός μας κόσμος είναι ένας κόσμος που βρίσκεται παντού και πουθενά, αλλά πάντως δε βρίσκεται εκεί όπου κατοικούν τα σώματά μας.


Χτίζουμε ένα κόσμο όπου όλοι μπορούν να συμμετέχουν χωρίς προνόμια ή περιορισμούς που να απορρέουν από τη φυλή, την οικονομική ισχύ, στρατιωτική δύναμη ή τόπο γέννησής τους.


Οι νομικές σας έννοιες σχετικές με την ιδιοκτησία, την έκφραση, την ταυτότητα, την κινητικότητα και τον περιβάλλοντα κόσμο δεν έχουν εφαρμογή στο δικό μας κόσμο. Είναι όλες βασισμένες στην ύπαρξη της ύλης και εδώ δεν υπάρχει ύλη.


Οι υπάρξεις μας δεν έχουν φυσική υπόσταση, γι' αυτό, αντίθετα με εσάς, δεν μπορούμε να αποκτήσουμε τάξη μέσω της βίας. Πιστεύουμε ότι το σύστημα διακυβέρνησής μας θα προκύψει από την ηθική, την αμοιβαία αλληλοκατανόηση και την επιδίωξη του κοινού καλού. Οι υπάρξεις μας μπορεί να πραγματώνονται ταυτόχρονα σε πολλούς από τους χώρους, στους οποίους ασκείτε δικαιοδοσία. Ο μόνος νόμος που αναγνωρίζουν όλες οι επιμέρους κοινότητές μας είναι ο χρυσός κανόνας. Πιστεύουμε ότι θα μπορέσουμε να συγκεκριμενοποιήσουμε λύσεις στα προβλήματά μας σε αυτή τη βάση. Δεν μπορούμε όμως να δεχτούμε τις λύσεις που προσπαθείτε να μας επιβάλλετε.


Στις ΗΠΑ σήμερα ψηφίσατε ένα νομοθέτημα, το Νόμο Περί Αναμόρφωσης των Τηλεπικοινωνιών, ο οποίος αντίκειται στο ίδιο το Σύνταγμά μας και προσβάλλει τα όνειρα του Jefferson, του Washington, του Mill, του Madison, του DeToqueville και του Brandeis. Αυτά τα όνειρα πρέπει τώρα να ξαναγεννηθούν ανάμεσά μας.


Είστε φοβισμένοι από τα ίδια σας τα παιδιά, επειδή αυτά είναι ιθαγενείς σε έναν κόσμο, στον οποίο εσείς θα είστε πάντα μετανάστες.
Επειδή τα φοβάστε, εμπιστεύεστε στις κυβερνητικές γραφειοκρατίες τις γονικές υποχρεώσεις, που είστε τόσο δειλοί να αντιμετωπίσετε εσείς οι ίδιοι. Στον κόσμο μας, όλα τα συναισθήματα και οι εκφράσεις της ανθρωπότητας, από τα πιο ποταπά μέχρι τα πιο αγγελικά, είναι μέρη ενός αδιάσπαστου όλου, του παγκοσμίου ηλεκτρονικού διαλόγου. Δε μπορούμε να διαχωρίσουμε τον άνεμο που πνίγει από τον άνεμο που απογειώνει.


Στην Κίνα, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τη Ρωσία, τη Σιγκαμπούρη, την Ιταλία και τις ΗΠΑ, προσπαθείτε να σταματήσετε τον ιό της ελευθερίας με το να φτιάχνετε αστυνομίες στα σύνορα του κυβερνοχώρου. Αυτές μπορεί να κρατούν μακριά την επιδημία για κάποιο χρόνο αλλά θα αποτύχουν σε ένα κόσμο που σύντομα θα κυριευθεί από τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας.


Οι όλο και πιο απολιθωμένες βιομηχανίες πληροφορικής σας θα προσπαθούν να επιτείνουν την επιβίωσή τους με το να προτείνουν νόμους στις ΗΠΑ και αλλού, με τους οποίους θα ισχυρίζονται ότι έχουν έχουν παγμόσμια δικαιώματα ιδιοκτησίας στην ίδια την ανθρώπινη έκφραση. Οι νόμοι αυτοί θα κηρύττουν ότι οι ιδέες δεν είναι τίποτα άλλο από άλλο ένα βιομηχανικό προϊόν, ίδιας φύσης με το ακατέργαστο σίδερο. Στον κόσμο μας, ο,τιδήποτε παράγει ο ανθρώπινος νους, μπορεί να αναπαραχθεί και να μοιραστεί απεριόριστα και με μηδενικό κόστος. Η παγκόσμια διακίνηση σκέψης δε χρειάζεται πλέον τις βιομηχανίες σας, για να ευδοκιμήσει.


Αυτά τα αυξανώμενα εχθρικά και αποικιοκρατικά μέτρα μας τοποθετούν στην ίδια θέση με παρελθόντες εραστές της ελευθερίας και της αυτονομίας, που έπρεπε να απορρίψουν την κυριαρχία μακρινών, ανίδεων εξουσιών. Οφείλουμε να κάνουμε τους εικονικούς εαυτούς μας να αναπτύξουν ανοσία στην εξουσίασή σας, ακόμη και αν οι φυσικές μας υπάρξεις συνεχίζουν να υποκύπτουν στο νόμο σας. Θα απλωθούμε σε όλο τον πλανήτη έτσι ώστε κανείς να μην μπορεί να συλλάβει τις σκέψεις μας.


Θα δομήσουμε έναν πολιτισμό του νου στον κυβερνοχώρο. Ας είναι πιο ανθρώπινος και δίκαιος από τον κόσμο που έχουν μέχρι τώρα φτιάξει οι κυβερνήσεις σας.


Νταβός, Ελβετία


Φεβρουάριος 8, 1996


Πηγή: http://say-no-to-violence.blogspot.com/

Ο δημόσιος χώρος και τα Κοινά

Ο δημόσιος χώρος και τα Κοινά (v 0.1 για εργαστήρι republic.gr) from Vasilis Kostakis on Vimeo.

Φιλοσοφία του οικοΤόπου

Ο οικοΤόπος προσπαθεί να καλύψει ένα μικρό μέρος ενός μεγάλου κενού που υπάρχει στη σημερινή κοινωνία. Αυτό είναι η διάθεση της δημόσιας πληροφορίας στους πολίτες, αλλά και η συμμετοχή των πολιτών στην ίδια την πολιτεία ή στα ίδια τα προβλήματα της πολιτείας. Δε μιλάμε καν εδώ για εθελοντική συμμετοχή αλλά για πολιτική συμμετοχή, για τη συμμετοχή του κάθε πολίτη στα κοινά.

«Ο οικοΤόπος», όπως αναφέρεται στο άρθρο Ο Καθεδρικός και το Παζάρι της πολιτικής ΙΙΙ: Ο οικοΤόπος στο Παζάρι «είναι κάτι σαν aggregator για περιβαλλοντικές ειδήσεις, με γεωγραφική αναφορά: κάθε πληροφορία αρχειοθετείται με βάση το είδος του προβλήματος και τον τόπο όπου συμβαίνει. Οι πληροφορίες μπορούν να προέρχονται από παρατηρήσεις αναγνωστών ή από ειδήσεις σε ιστοσελίδες τρίτων. Ιστολόγια ή ιστοσελίδες που έχουν θέματα περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος, μπορούν να αναρτούν στον οικοΤόπο συνοπτικές περιγραφές με συνδέσμους προς τις ειδήσεις τους, δίνοντας στους αναγνώστες του οικοΤόπου ή τους χρήστες της ροής του (feed) τη δυνατότητα να τις επισκεφτούν για να διαβάσουν ολόκληρα τα άρθρα στις σελίδες τους».

Όπως αναφέρει και ο δημιουργός του οικοΤόπου στο πρώτο μέρος του άρθρου, με τίτλο Ο Καθεδρικός και το Παζάρι της Πολιτικής Ι: «Ένας παράγοντας που φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά τις προσπάθειες εύρεσης λύσης σε αρκετά περιβαλλοντικά αλλά και πολιτικά προβλήματα είναι η αποκοπή των πολιτών από τις διαδικασίες αντιμετώπισής τους. Η σταθερή προτίμηση της πολιτείας και των πολιτικών για "κάθετα" σχήματα, όπου τις λύσεις τις γνωρίζουν μόνον οι "ειδικοί", τις αποφασίζουν μόνον οι αντιπρόσωποι και τις υφίστανται μόνον οι πολίτες, οδηγεί τους πολίτες στην αδράνεια, την δυσπιστία και την οργή, όπως καταδεικνύουν η αδυναμία ουσιαστικής συμμετοχής τους στην αντιμετώπιση μεγάλων φυσικών καταστροφών και η τρέχουσα κρίση του πολιτικού συστήματος. Στα μάτια του πολίτη η δημόσια διοίκηση ταυτίζεται σχεδόν στο σύνολό της με τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά».

Στο παράδειγμα με τον «καθεδρικό» και το «παζάρι» που αναφέρεται στο άρθρο, ο «καθεδρικός» είναι ακριβώς μια κάθετη οργάνωση, που απαιτεί αυτούς τους ειδικούς και τους αντιπροσώπους αλλά δεν απαιτεί τους πολίτες. Εν αντιθέσει, το «παζάρι» είναι μια οργάνωση, η οποία προϋποθέτει τους πολίτες και την προσφορά τους, όσο μικρή ή μεγάλη είναι αυτή.

Η ίδια η λειτουργία του κράτους είναι ένας «καθεδρικός», δηλ. απαιτεί τη χρήση κάθετων δομών, ειδικών και αντιπροσώπων. Το κράτος, ως ένας «καθεδρικός» καλεί απλώς τους πολίτες να γίνουν οι πιστοί του, χωρίς να τους εντάσσει σε μια διαδικασία συνεργασίας μέσα από την οργανωτική λειτουργία της πολιτείας. Ο πολίτης όμως καλεί το κράτος να βγει στο «παζάρι», να τον βοηθήσει και να βοηθηθεί. Εμπλέκονται έτσι, κράτος και πολίτες, σε μια συνεργατική διαδικασία με πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες απ' όσες έχουν τα μέρη ξεχωριστά.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις που λειτουργούν στην Ελλάδα λειτουργούν και αυτές περισσότερο ως ένας «καθεδρικός» και όχι ως ένα «παζάρι», «αφού φαίνεται να μην καταφέρνουν να προσδιορίσουν το αντικείμενο και τους τρόπους μαζικής συνέργειας των πολιτών χωρίς να εγείρονται πιεστικές απαιτήσεις δέσμευσης και συνέπειας. Διάφορες εκδηλώσεις του τύπου "Η ημέρα του περιβάλλοντος" ή "60': Η Ώρα της Γης" δίνουν την εντύπωση της παγκόσμιας συμμετοχής χωρίς να έχουν όμως κάποιο άλλο πρακτικό αποτέλεσμα», όπως αναφέρεται στο ίδιο άρθρο.

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι «πώς μπορούν οι ίδιοι οι πολίτες να συνεισφέρουν στη δημιουργία απτού αποτελέσματος, εκεί που τα όργανα της πολιτείας αδρανούν ή αδιαφορούν» και «θα μπορούσε να απαντηθεί με τη λογική του "παζαριού" των πολιτών: οι ίδιοι οι πολίτες συνεργάζονται για τη δημιουργία του αποτελέσματος, βοηθώντας ή, στη χειρότερη περίπτωση, υποκαθιστώντας τους μηχανισμούς της πολιτείας. Το πλήθος και η διασπορά των πολιτών είναι δύο μεγέθη που μπορούν να προσφέρουν σημαντικά οφέλη σε μία πολιτεία που μπορεί να τα αξιοποιήσει», όπως και αναφέρεται στο δεύτερο μέρος του άρθρου.

«Το βάρος των μεγάλων προβλημάτων και των οικολογικών καταστροφών που συμβαίνουν καθημερινά ξαναφέρνει στο προσκήνιο την ανάγκη της οργάνωσης της ίδιας της κοινωνίας με τρόπο που να συμβάλουν περισσότεροι στις λύσεις: στον εντοπισμό των προβλημάτων, στην πρόταση των λύσεων και στην εφαρμογή τους. Το βάρος των προβλημάτων φαίνεται να δημιουργεί την ανάγκη για περισσότερη δημοκρατία. Η αναζήτηση σωτήρων, κουβαλάει μέσα της το σπέρμα της ίδιας αποτυχίας: χτίζει κάθετες δομές ειδικών, αδιαφορώντας για τη σημασία και τις πρακτικές της οργάνωσης της λειτουργίας της ίδιας της κοινωνίας των πολιτών».

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο με τίτλο ecoTopos στο Οικολόγιο.

Πόσο προστατευόμενες είναι οι περιοχές Natura 2000 στην Ελλάδα;

Στον οικοΤόπο έχουν ήδη ξεκινήσει οι καταγραφές περιβαλλοντικών προβλημάτων της Ελλάδας, με τη βοήθεια των πολιτών. Στο εργαλείο έχουν επίσης προστεθεί οι προστατευόμενες περιοχές Natura 2000 και έτσι όταν γίνεται μία καταγραφή υπάρχει η δυνατότητα να βλέπουμε αν βρίσκεται μέσα σε προστατευόμενη περιοχή Natura 2000 και αν ναι να βλέπουμε τον κωδικό της.

Αλλά τελικά... πόσο προστατευόμενες είναι οι περιοχές Natura 2000 στην Ελλάδα;

Μέσα σε λίγες μόνο μέρες από την δημιουργία του οικοΤόπου έχουν καταγραφεί 17 προβλήματα μέσα στο δίκτυο Natura 2000.

Αναλυτικά...

1. Δάσος Καϊάφα, Ζαχάρως, Ηλείας. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SCI κωδικός GR2330005.

2. Καραβές, Γαύδου, Χανίων. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SCI κωδικός GR4340013.

3. Κάβο Σίδερο, Ιτάνου, Λασιθίου. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SCI κωδικός GR4320006, NATURA 2000-SPA κωδικός GR4320009.

4. Λαιμός, Πρεσπών, Φλωρίνης. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SPASCI κωδικός GR1340001.

5. Λίμνη Κορώνεια, Λαγκαδά, Θεσσαλονίκης. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SCI κωδικός GR1220001, NATURA 2000-SPA κωδικός GR1220009.

6. Στρατόπεδο Σακέτα, Βύρωνος, Αττικής. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SCI κωδικός GR3000006.

7. Δρυόδασος Κουρί, Αλμυρού, Μαγνησίας. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SCI κωδικός GR1430002.

8. Λίμνη Καστοριάς, Καστοριάς. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SCI κωδικός GR1320001.

9. Νταμούχαρη, Μουρεσίου, Μαγνησίας. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SCI κωδικός GR1430001.

10. Αγιάσματα, Αμανής, Χίου. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SCI κωδικός GR4130001.

11. Παραλία Σίμου, Ελαφονήσου, Λακωνίας. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SCI κωδικός GR2540002.

12. Υγρότοπος Στροφυλιάς, Λαρισσού, Αχαΐας. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SPASCI κωδικός GR2320001.

13. Οροπέδιο Καθαρού ΚΡΙΤΣΑΣ, Αγίου Νικολάου, Λασιθίου. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SCI κωδικός GR4320002.

14. Λιμνοθάλασσα Επανομής, Επανομής, Θεσσαλονίκης. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SCI κωδικός GR1220012, NATURA 2000-SPA κωδικός GR1220011.

15. Αξιός Κάτω Γέφυρας, Αγίου Αθανασίου, Θεσσαλονίκης. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SCI κωδικός GR1220002.

16. Νότια της μαρίνας, Λευκάδος. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SPASCI κωδικός GR2240001.

17. Δάσος Γερακαρούς, Κορωνείας, Θεσσαλονίκης. Η περιοχή είναι προστατευόμενη και ανήκει στο δίκτυο NATURA 2000-SCI κωδικός GR1220001.

Δείτε τις περιοχές αυτές στο χάρτη ή στον οικοΤόπο, με αναλυτικά στοιχεία για τα περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Για συμμετοχή στην καταγραφή περιβαλλοντικών προβλημάτων στον οικοΤόπο δείτε οδηγίες εδώ.

ΟικοΤόπος

Στον οικοΤόπο κατασκευάζουμε έναν μεγάλο χάρτη με περιβαλλοντικά προβλήματα απ' όλη την Ελλάδα.

Για να γίνει αυτό, βοηθάμε να συγκεντρωθούν τοπικές περιβαλλοντικές πληροφορίες μαζεύοντάς τες από ανθρώπους που τις γνωρίζουν ή από τις καθημερινές ειδήσεις. Όποιος θέλει, μπορεί να συνεισφέρει και τις δικές του πληροφορίες, ακόμη κι η πιο μικρή είναι σημαντική. Τις πληροφορίες που συλλέγονται μπορεί να τις χρησιμοποιήσει ελεύθερα όποιος άλλος τις χρειάζεται.

Δείτε έναν μεγάλο χάρτη με τα τελευταία περιβαλλοντικά προβλήματα που καταγράφηκαν.

Για το πώς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις πληροφορίες του οικοΤόπου στη δική σας ιστοσελίδα ή blog, διαβάστε εδώ.

Για την πολιτική συλλογής και διάθεσης των πληροφοριών, διαβάστε εδώ.

Ο πολίτης, η πληροφορία και η πολιτική

Φωτογραφία: http://plus.maths.org/issue23/editorial/index.html

Η διάσταση της ενημέρωσης

Θα περίμενε κανείς, στην εποχή της 'παγκοσμιοποίησης', της οικονομικής, πολιτιστικής και κοινωνικής διεύρυνσης, ότι το ενδιαφέρον των πολιτών για τα κοινά, τόσο τα τοπικά όσο και τα διεθνή, μέσω και της πολλαπλής ενημέρωσης που παρέχουν τα ηλεκτρονικά μέσα, θα αυξάνεται. Όμως αντίθετα, είναι γενική η διαπίστωση της μείωσης του ενδιαφέροντος των πολιτών για τα κοινά, ακόμα και για το τι συμβαίνει στο στενά τοπικό τους περιβάλλον.

Όσο κι αν δείχνει στην αρχή αντιφατικό, φαίνεται ότι η ίδια η ύπαρξη μεγάλου αριθμού ΜΜΕ και η ταχύτητα της ροής των καθημερινών ειδήσεων περιορίζει την δυνατότητα διάκρισης και πρόσληψης της ουσιαστικής πληροφορίας, ενώ αυξάνει την εντύπωση ότι το άτομο είναι πρακτικά αδύναμο μπροστά στον κατακλυσμό των γεγονότων. Σε έναν μεγάλο βαθμό, και τουλάχιστον όσον αφορά στην ελληνική πραγματικότητα, η στόχευση των ΜΜΕ (συμβατικών αλλά και πολλών αντισυμβατικών - π.χ. blog) στο συναίσθημα έχει μόνον πρόσκαιρα αποτελέσματα, αφού διαρκεί μόνον για όσο διάστημα κάποιο γεγονός είναι στην επικαιρότητα και το τονίζει η δραματοποιημένη τηλεοπτική ή ραδιοφωνική μετάδοση. Μετά επέρχεται κορεσμός και λήθη. Όμως για προβλήματα στα οποία χρειάζεται συνειδητή συμμετοχή και εγρήγορση των πολιτών, ο πρόσκαιρος εντυπωσιασμός, ο κορεσμός και η λήθη, μπορούν να έχουν τραγικές συνέπειες (το παράδειγμα των πυρκαϊών του 2007).

Είναι γεγονός ότι επιστημονικές πληροφορίες, απόψεις ή μελέτες (που συνήθως είναι και οι μόνες που μπορούν αξιόπιστα και έγκαιρα να αναδείξουν τα προβλήματα και τις πιθανές τους λύσεις, ακόμη και για μικρά και εύκολα αντιμετωπίσιμα ζητήματα) έχουν περιορισμένη δημοσιότητα, επειδή έχουν μικρή εμβέλεια και δεν είναι εύκολα καταληπτές απ' το κοινωνικό σύνολο. Το κοινό πληροφορείται περισσότερα για αξιοπερίεργες επιστημονικές απόψεις και για τεχνολογικά gadget με τη μορφή ειδήσεων, παρά για λύσεις σε καθημερινά του προβλήματα με τη μορφή άμεσων τεχνικών ή οργανωτικών προτάσεων, πράγμα που συντείνει στην παγίωση της θέσης του ως θεατή και καταναλωτή ειδήσεων.

Η ελληνική πολιτεία παρουσιάζει μεγάλη δυσκολία στην προσαρμογή της στους σύγχρονους τρόπους ενημέρωσης, παραγωγής και διάχυσης έγκυρης και εύληπτης ηλεκτρονικής πληροφορίας. Έτσι, π.χ. ενώ η ίδια αποτελεί την κύρια πηγή πρωτογενών πληροφοριών για τον ελληνικό χώρο, η ποσότητα και η ποιότητα της πληροφορίας που διαχέεται από αυτήν προς το, είτε γενικό είτε εξειδικευμένο, ελληνικό κοινό είναι εξαιρετικά χαμηλή. Έτσι, ακόμα και αυτοί που έχουν τη δυνατότητα ή τη θέληση να ασχοληθούν με τα αντικειμενικά δεδομένα, βλέπουν ότι βρίσκονται σε ένα σχεδόν έρημο τοπίο, όσον αφορά την ύπαρξη πρωτογενών πληροφοριών για θέματα δημόσιου ενδιαφέροντος.

Η χωρική διάσταση

Tα περισσότερα προβλήματα της καθημερινότητας έχουν μια σημαντική χωρική συνιστώσα (π.χ. το τάδε σημείο στην Εθνική Οδό είναι καρμανιόλα, ο δείνα δήμος της Αττικής έχει αυξημένη εγκληματικότητα, οι κάτοικοι του Γραμματικού αντιτίθενται στη δημιουργία χωματερής, ξανακάηκαν οι καμένες το 1996 περιοχές της Πεντέλης, πλημμύρισε το δέλτα του Έβρου κ.λ.π.). Ο καθορισμός μιας "τοπικότητας" μικρού σχετικά μεγέθους, ενός σχετικά στενού κοινού περιβάλλοντος, γνωστού και προσιτού στους πολίτες και όχι τόσο παγκοσμιοποιημένου, μπορεί να ενισχύσει τη βεβαιότητα τους ότι μπορούν να επηρεάσουν τα πράγματα σ' αυτό το περιβάλλον.

Η ύπαρξη και η ελεύθερη διακίνηση πρωτογενών χωρικών πληροφοριών στη σύγχρονη κοινωνία συμβάλλει στην κατανόηση και την αντιμετώπιση των προβλημάτων της πόλεως, με τη στενή και την ευρύτερη έννοια. Παράλληλα, οι δυνατότητες που δίνουν οι νέες τεχνολογίες του διαδικτύου, και ιδιαίτερα του Σημασιολογικού Ιστού (Semantic Web, Web 2.0 κ.λ.π.) στην οργάνωση και διάχυση της δημόσιας πληροφορίας μπορούν να αξιοποιηθούν μόνον αν υπάρχουν ελεύθερα διαθέσιμες και αξιόπιστες πρωτογενείς πληροφορίες.

Μερικά παραδείγματα τέτοιων πληροφοριών που αφορούν δημόσια πράγματα της ελληνικής πολιτείας:

* Όρια δήμων, κοινοτήτων, νομών, περιφερειών.
* Όρια πολεοδομιών.
* Όρια δασαρχείων.
* Όρια δρυμών και δασών
* Καμένες και αναδασωτέες περιοχές.
* Περιοχές χωματερών.
* Θέσεις εγκατάστασης κεραιών κινητών επικοινωνιών.

Θα μπορούσαν να προστεθούν αρκετά ακόμη. Το δημόσιο ενδιαφέρον για τέτοιες πληροφορίες είναι μεγάλο, η τεχνολογία για τη συλλογή και τη διασπορά τους ώριμη, αλλά και η ανάγκη επιτακτική (π.χ. δασικές πυρκαϊές και καταπατήσεις δασών, πολεοδομικές παραβάσεις, μόλυνση του περιβάλλοντος με τοξικά απόβλητα). Όμως σχεδόν καμμία από τις παραπάνω πληροφορίες δεν διατίθεται ελεύθερα και ηλεκτρονικά από την πολιτεία, αν και οι πληροφορίες αυτές υπάρχουν (ή θα έπρεπε) σε οργανισμούς της που χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό (δηλ. τα χρήματα των φορολογουμένων), το δε κόστος της ηλεκτρονικής τους διάθεσης από την πολιτεία είναι μηδαμινό.

Οι πληροφορίες αυτές δεν μπορούν να δημιουργηθούν από τον καθένα. Για παράδειγμα:

* Δεν μπορεί όποιος το επιθυμεί να ορίσει κατά προσέγγιση τα διοικητικά όρια των δήμων του Καποδίστρια πάνω στο χάρτη, γιατί ορίζονται με νόμο. Όμως δεν υπάρχει λεκτική διατύπωση στο νόμο (ούτε είναι δυνατόν να υπάρξει) που να τα περιγράφει με ικανή ακρίβεια για σύγχρονη πρακτική χρήση. Το κόστος αγοράς τους από τον ΟΚΧΕ (Οργανισμό Κτηματολογίου και Χαρτογραφήσεων Ελλάδας) είναι 1450€, αλλά ή ακρίβεια των στοιχείων δεν είναι επαρκής (π.χ. δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστούν απ' αυτά οι δρόμοι που αποτελούν τα όρια των δήμων μέσα στις πόλεις).
* Για τα θέματα των πυρκαϊών είναι υπεύθυνη η πολιτεία και τα εντεταλμένα όργανά της, ανακριτικά, εποπτικά κ.λ.π. Το αν μια περιοχή έχει καεί ή όχι οφείλει να το καταγράφει λεπτομερώς,να το δημοσιοποιεί εγκαίρως και να το πιστοποιεί η πολιτεία, κι όχι οι μάρτυρες στα δικαστήρια.
* Η πληροφορία για τα όρια των δασών και τα διοικητικά όρια της ευθύνης των δασαρχείων των πολεοδομιών κλπ προέρχεται από κάποια νομοθετική/διοικητική πράξη, όμως η εποπτική της μορφή, ο αξιοποιήσιμος απ' τον πολίτη και τις σύγχρονες τεχνολογίες του διαδικτύου ηλεκτρονικός χάρτης, που πληροφορεί ουσιαστικά και με ικανή ακρίβεια τον πολίτη, δεν διατίθεται.

Αποτέλεσμα της λανθασμένης αντίληψης που επικρατεί στη δημόσια διοίκηση είναι να θεωρείται η λεπτομερής πληροφορία ιδιοκτησία και προνόμιο του κράτους ή των υπαλλήλων του. Έτσι το επίπεδο της πρωτογενούς γεωγραφικής πληροφορίας που διακινείται ελεύθερα ηλεκτρονικά στην Ελλάδα είναι πρακτικά μηδενικό.

Το δικαίωμα στην πληροφόρηση

Τι ορίζει το Σύνταγμα:

MEPOΣ ΔEYTEPO - Aτομικά και κοινωνικά δικαιώματα
**'Αρθρο 5A - (Δικαίωμα στην πληροφόρηση)

1. Καθένας έχει δικαίωμα στην πληροφόρηση, όπως νόμος ορίζει. Περιορισμοί στο δικαίωμα αυτό είναι δυνατόν να επιβληθούν με νόμο μόνο εφόσον είναι απολύτως αναγκαίοι και δικαιολογούνται για λόγους εθνικής ασφάλειας, καταπολέμησης του εγκλήματος ή προστασίας δικαιωμάτων και συμφερόντων τρίτων.
2. Καθένας έχει δικαίωμα συμμετοχής στην Κοινωνία της Πληροφορίας. Η διευκόλυνση της πρόσβασης στις πληροφορίες που διακινούνται ηλεκτρονικά, καθώς και της παραγωγής, ανταλλαγής και διάδοσής τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους, τηρουμένων πάντοτε των εγγυήσεων των άρθρων 9, 9Α και 19.

Χωρίς πολλά λόγια, είναι μεταξύ άλλων υποχρέωση του κράτους να παράγει να ανταλλάσσει και να διακινεί με ηλεκτρονική μορφή πρωτογενείς πληροφορίες για τη χώρα. Για την δημιουργία και την απόκτηση των περισσοτέρων απ' αυτές τις πρωτογενείς πληροφορίες ο Έλληνας πολίτης έχει ήδη πληρώσει μέσω της φορολόγησής του. Η ελεύθερη πρόσβαση σε τέτοιες πληροφορίες επηρεάζει σημαντικά τη ζωή του αφού του δίνει τη δυνατότητα να αντιλαμβάνεται και να ελέγχει τα ιδιωτικά και δημόσια πράγματα και τις αποφάσεις που τον αφορούν. Αντίθετα, η έλλειψη της ελεύθερης πρόσβασης σ' αυτές του στερεί το συνταγματικό δικαίωμα της πληροφόρησης με σύγχρονο τρόπο, τον κάνει αρνητικό σε θέματα στα οποία επιβάλλεται να λαμβάνονται άμεσες αποφάσεις για το κοινό συμφέρον, όπως π.χ. η δημιουργία χώρων διαχείρισης αποβλήτων ή υπολειμμάτων, ή τον εξαναγκάζει να σπαταλά επί πλέον χρόνο και χρήμα, πληρώνοντας δηλαδή διπλά, για να αποκτήσει πληροφορίες που κανείς άλλος δεν μπορεί να του παράσχει.

Η στάση μας, και η πολιτική

Έχω την πεποίθηση ότι, η βελτίωση της αντίληψης που έχει ο πολίτης για τα προβλήματα της περιοχής που ζει, δηλαδή του τόπου, του πλήθους και του μεγέθους τους, μπορεί να συμβάλλει στον επαναπροσδιορισμό της στάσης του απέναντί τους, προς μια κατεύθυνση μεγαλύτερης συμμετοχής, συναίνεσης και καλύτερου ελέγχου.

Με περισσότερη αξιόπιστη γνώση, που διαχέεται υπεύθυνα από την πολιτεία, τους οργανισμούς της, τα πανεπιστήμια κ.ά., μεγαλύτερη συμμετοχή και καλύτερο δημοκρατικό έλεγχο, εξασφαλίζεται ένας πιο εμπεριστατωμένος και πιο ποιοτικός διάλογος μέσα στην κοινωνία, και ανακτά την αμεσότητά της η πολιτική, αφήνοντας λιγότερο χώρο στα εκφυλιστικά φαινόμενα που δημιουργούνται όταν ο πολίτης είναι απλός θεατής και καταναλωτής ειδήσεων.

Πηγή: Τήλαφος

Είναι εφικτή η καταγραφή των καμένων περιοχών με GPS;

Από τον Τήλαφο


Μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα, περπατώντας Σαββατοκύριακα, με μόνο εξοπλισμό ένα φορητό GPS έναν υπολογιστή και ένα αυτοκίνητο, δύο άτομα (ένα για περπάτημα και ένα οδηγός), καλύψαμε διαδρομή 40 χλμ καμένων ορίων, περπατώντας σύνολο 13 ώρες.

Με απλή αριθμητική και θεωρώντας εφικτά (έχοντας πια την εμπειρία) 10 χλμ περπάτημα τη μέρα συν μετάβαση συν δουλειά γραφείου (PC + gpsbabel + Google Maps) βγαίνουν τα εξής συμπεράσματα:

2 άτομα 10χλμ/ημέρα
4 άτομα 20χλμ/ημέρα
8 άτομα 40χλμ/ημέρα
-------------------------> με 8 άτομα, ενός μήνα δουλειά του Τήλαφου βγαίνει σε μια ημέρα

τα 260 χλμ της περιφέρειας των καμένων της Πάρνηθας (που είναι μάλλον πιο λίγα επειδή η φωτογραμμετρία δεν είναι πόδια) βγαίνουν σε μια εβδομάδα από 6 άτομα (πολύ χονδρικά, 5 οδοιπόροι και 1 οδηγός επαρκούν, αν οργανωθούν στοιχειωδώς οι διαδρομές). Όλη η Αττική τελειώνει το πολύ σε έναν μήνα, μαζί με όλη τη γραφειοκρατεία.

Αν υπολογίσουμε ότι δασικοί υπάλληλοι (ή οι αγροφύλακες) περιδιαβαίνουν τα δάση όλες τις εποχές μέσα στα πλαίσια των καθηκόντων τους και ότι οι πυροσβέστες δεν έχουν και πολύ δουλειά το χειμώνα, δηλ. το κόστος σε ανθρώποώρες και μεταφορές βγαίνει εκτός υπολογισμού γιατί είναι μισθοί και τυπικά λειτουργικά έξοδα, τότε χρειάζεται μόνον η προμήθεια των φορητών GPS (~160€), μια και το PC συνήθως υπάρχει.

Αν θεωρήσουμε ότι αυτή η οργάνωση γίνεται σε επίπεδο νομαρχίας.:

54 νομαρχίες * 160€ = 8640 € για GPS
Αυτό επί 10x για απρόβλεπτα και εκπαίδευση = 86400 €
Η δημόσια παρουσίαση, προσφορά του Τήλαφου.

Περίπου τόσο κοστίζει η γνώση για τα δάση που χάνονται.

Πάρνηθα

Μπορούν τα δασαρχεία και η πυροσβεστική;