Showing posts with label Θεραπείες. Show all posts
Showing posts with label Θεραπείες. Show all posts

Sunday, December 05, 2010

Σιρόπι από βότανα για το βήχα

Το σιρόπι είναι ιδανικό γιατρικό για το βήχα γιατί το μέλι είναι ιδιαίτερα μαλακτικό. Η επιπρόσθετη γλυκύτητα καλύπτει και την πιο δυσάρεστη γεύση βοτάνων. Τα σιρόπια μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για να αρωματίσουν τα γιατρικά για παιδιά.

Υλικά:
-500ml έγχυμα ή αφέψημα*
-500γρ. μέλι
-κατσαρόλα
-ξύλινο κουτάλι
-μπουκάλι από σκούρο γυαλί (κατά προτίμηση) με βούλωμα από φελό. Ο φελός είναι σημαντικός, επειδή συχνά γίνονται ζυμώσεις στα σιρόπια και οι μπουκάλες με βιδωτό πώμα μπορεί να εκραγούν.
-χωνί

Παρασκευή:
-Θερμάνετε 500ml εγχύματος ή αφεψήματος σε μια κατσαρόλα. Προσθέστε 500γρ. μέλι ανακατεύοντας συνεχώς μέχρι να διαλυθούν.
-Αφήστε το μίγμα να κρυώσει και βάλτε το σε ένα μπουκάλι από σκούρο γυαλί. Σφραγίστε με φελό.

Μερικά βότανα για το βήχα που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε:
-φασκόμηλο, δεντρολίβανο, θυμάρι, κανέλα.

[*Για να φτιάξετε έγχυμα ή αφέψημα:
-Χρησιμοποιήστε το έγχυμα για τα άνθη και τα φυλλώδη τμήματα των φυτών.
Πρότυπες ποσότητες για το έγχυμα: 30γρ. αποξηραμένο βότανο ή 75γρ. νωπό βότανο σε 500ml νερό.
Παρασκευή: Βάζουμε το βότανο στο νερό πριν βράσει και το αφήνουμε σκεπασμένο μ΄ ένα καπάκι για 5-10 λεπτά. Επειδή το βραστό νερό διασκορπίζει τα πολύτιμα πτητικά έλαια των βοτάνων στον ατμό μην τα αφήνετε να βράσουν.

-Χρησιμοποιήστε το αφέψημα για ρίζες, φλοιούς και τα κλαδάκια των φυτών. Αυτά τα μέρη είναι απαραίτητο να σιγοβραστούν ώστε να εξαχθούν. Το σκληρό βότανο πρέπει να κοπεί σε μικρότερα κομμάτια.
Πρότυπες ποσότητες για το αφέψημα: 30γρ. αποξηραμένο βότανο ή 60γρ. νωπό βότανο σε 750ml νερό, που με τη θέρμανση γίνονται 500ml.
Παρασκευή: Προκειμένου να μην χαθούν τα πτητικά συστατικά, τοποθετούμε ενα καπάκι πάνω στο μπρίκι. Αφήνουμε να σιγοβράσει για μια ώρα περίπου, μέχρι ο όγκος του να μειωθεί κατά το ένα τρίτο. Αφού καταπέσουν και διαχωρισθεί το στερεό από το υγρό, είναι έτοιμο.]

Friday, October 16, 2009

Η θεραπευτική αξία του λόγου


της Χάϊδως Ψιλοΐνη
Πηγή: Οδοδείκτες, τεύχος 26ο, Μάιος-Ιούνιος 2005

*Γιατρεύουν τα λόγια την ψυχή την οργισμένη* έλεγε ο ωκεανός στον δεσμώτη Προμηθέα και οι σημερινοί μελετητές επιβεβαιώνουν μέσα από σειρές μελετών ότι η αποδεδειγμένη θεραπευτική αξία καταγράφεται όχι μόνο στην εκφραζόμενη ψυχική ανακούφιση του ατόμου που εκφράζεται λεκτικά ή και τον αποδέκτη του λόγου του αλλά και σε ένα σύνολο οργανικών λειτουργιών που επηρεάζονται θετικά ή αρνητικά ανάλογα με τη συνειδητή ή μη αλλά και την δονητική ποιότητα του λόγου μας.

Η ανάπτυξη του λόγου διακρίνει τον άνθρωπο από τα άλλα είδη του ζωικού βασιλείου και είναι κυρίαρχη οδός επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων.

Ο λόγος είναι μια δυνητική ικανότητα του ανθρώπου και είναι μια δημιουργική διεργασία. Κάθε φορά που μιλάμε οργανώνουμε ενεργητικά τις σκέψεις μας σε λέξεις και δεν επαναλαμβάνουμε αποθηκευμένες προτάσεις. Η γλώσσα δεν ορίζεται ως το άθροισμα πληροφοριών και αισθήσεων, αλλά ως μια λειτουργία που προκύπτει από την μετασχηματιστική επεξεργασία πληροφοριών και ερεθισμάτων στον εγκέφαλο και εκφράζει την δυναμική αλληλεξάρτηση μεταξύ της σκέψης, του αισθήματος και της βούλησης.

Δια του λόγου ο άνθρωπος εκφράζει την σκέψη και τα συναισθήματά του, την πρόθεση και τη βούλησή του σε μια προσπάθεια επικοινωνίας με τους συνανθρώπους του και η επικοινωνία αυτή μπορεί να είναι, προφορική ή γραπτή, συνειδητή, ή να είναι μια μη λεκτική επικοινωνία - γλώσσα του σώματος - που μπορεί να λειτουργήσει τόσο συνειδητά όσο και ασυνείδητα.

Το γεγονός ότι ο λόγος είναι μια σύνθετη λειτουργία καθορίζει όχι μόνο αυτό που λέγεται αλλά και το πώς, το πότε και την πραγματική αιτία της εκφοράς του και ως εκ τούτου και το αποτέλεσμα που αυτός μπορεί να έχει τόσο σε αυτόν που τον εκπέμπει όσο και σε αυτόν που τον δέχεται.

Η γλώσσα κατά τον Ferdinand de Saussure ανταποκρίνεται στην αλλαγή και, ακριβώς, επειδή η γλώσσα αλλάζει, διαρκεί στον χρόνο. Η αλλαγή στην χρήση του λόγου είναι συστατικό της διάρκειάς της, είναι συστατικό της ζωής και ακολουθεί την αλλαγή της συνειδητότητας.

Ανάκλαση των ενδόμυχων σκέψεών μας ο λόγος μας εκφράζει την αληθή κατάσταση του όντος μας αλλά και τον βαθμό της συνειδητότητάς μας και η κατεύθυνση της αποτελεσματικότητάς του εξαρτάται άμεσα από την πνευματική κατάσταση και την πρόθεση της καρδιάς. Έτσι, μπορεί να επηρεάσει προς την κατεύθυνση της θεραπείας καθώς λειτουργεί επανορθωτικά μέσω της δράσης της δόνησης της Αγάπης προς την αποκατάσταση ενός όλου. Μπορεί, όμως, να δράσει προς την κατεύθυνση της ασθένειας, όταν μεταφέρει δονητικά αρνητικές και διαλυτικές αναφορές που τα αποτελέσματά τους άμεσα και σε μεγαλύτερη διάρκεια αποτυπώνονται τόσο στον άνθρωπο που εκφέρει τον λόγο όσο και στον αποδέκτη του (και όχι μόνο, μια και οι σύγχρονες επιστημονικές θεωρίες έχουν αποδείξει ότι η μετάδοση της σκέψης και της δόνησης του λόγου ξεπερνά τα πεπερασμένα όρια του χώρου και του χρόνου).

Σε σωματικό επίπεδο έχει παρατηρηθεί με αξιοσημείωτη ακρίβεια ότι η μη έκφραση ή ο αρνητικός λόγος έχει σαν αποτέλεσμα τη διαιώνιση του στρες και, μέσω της υπερλειτουργίας των επινεφριδίων, την αύξηση τόσο της συστολικής όσο και της διαστολικής πίεσης, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες, αυξάνοντας τον κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων. Έχει επίσης παρατηρηθεί ότι ο θετικός λόγος επηρεάζει την καλή λειτουργία της υπόφυσης και μέσω αυτής τη λειτουργία ολόκληρου του ορμονικού μας συστήματος.

Η αρνητική έκφραση έχει αποδειχθεί ότι έχει σημαντικά αποτελέσματα στο ανοσοποιητικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένης και της μείωσης των Τ λεμφοκυττάρων, μειώνει την αντίσταση έναντι διαφόρων ιών, όπως του ιού του Ebstein Barr, των ιών της γρίππης και του ιού της ηπατίτιδας Β. Έχουν επίσης παρατηρηθεί αλλαγές όσον αφορά συμπτωματολογίες που έχουν σχέση με το αυτόνομο νευρικό σύστημα, όπως η αύξηση του καρδιακού ρυθμού και της μυικής έντασης.

Η λεκτική έκφραση των συναισθημάτων ανακουφίζει μακροχρόνια το στρες και βοηθά στην αντιμετώπιση των εξαρτήσεων και του αλκοολισμού και τα αποτελέσματα εμφανίζονται τόσο σε υποκειμενικό επίπεδο όσο και αντικεινικά. Αντίθετα, η μη έκφραση αντανακλά τόσο στο αυτόνομο όσο και στο κεντρικό νευρικό σύστημα και ισοδυναμεί με ένα μακροχρόνιο χαμηλής έντασης στρες. Τέτοιου είδους στρες μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει ψυχοσωματικές διαδικασίες και αυξάνει την πιθανότητα ασθενειών και άλλων διαταραχών που σχετίζονται με το στρες.

Όπως οι καταπιεσμένες σκέψεις, τα αισθήματα και οι συμπεριφορές οδηγούν σε συναισθηματικό στρες, με τον ίδιο τρόπο η ειλικρινής λεκτική έκφρασή τους μειώνει το στρες.

Η δυνατότητα του λόγου είναι γνωστό ότι σχετίζεται άμεσα με τη δυνατότητα της ακοής, γι’ αυτό και οι διαταραχές αντίληψης του λόγου μπορεί να θεωρηθούν ως πρόβλημα ακουστικής ικανότητας. Μπορούμε να ακούσουμε αυτό που λέγεται ανάμεσα στις λέξεις; Μπορούμε να αισθανθούμε την προέλευση του λόγου και όχι απλώς τις λέξεις; Μπορούμε να αισθανθούμε αυτό που ο άλλος αισθάνεται όταν μιλά; Μπορούμε λίγο βαθύτερα να ακούσουμε τον πραγματικό εαυτό μας;

Μέσω του λόγου εκφράζουμε την σκέψη και τα συναισθήματά μας. Μέσω του λόγου επιβεβαιώνουμε τόσο στον εαυτό μας όσο και στους άλλους αυτό που θεωρούμε σημαντικό. Οι λέξεις που χρησιμοποιούμε βοηθούν στην σχηματοποίηση των σκέψεων και των αντιλήψεών μας. Προσδιορίζουν τις προτεραιότητές μας, συγκεκριμενοποιούν τις ιδέες και τις γνώμες μας και εκφράζουν την οπτική μας για τον κόσμο και τις προθέσεις μας. Οι λέξεις έχουν δύναμη και αυτό που μεταφέρεται είναι όχι η εξωτερική τόσο έννοια που εκφράζουν αλλά η δόνηση της εσωτερικής μας αλήθειας. Και είναι σημαντική η επίπτωση που μπορεί να έχουν τόσο στον εαυτό μας όσο και στους άλλους καθώς άλλοτε εκφράζουν πρότυπα προκαθορισμένων εξωτερικά προγραμμάτων, επιτηδευμένες ανάγκες του εγώ, συγκρούσεις και κρυμμένες ασυνείδητες συμπεριφορές και άλλοτε συντονίζονται με την απλότητα, τη διαύγεια και την αλήθεια μας. Και στις δύο περιπτώσεις λειτουργούν σαν δονητικές εντολές που επηρεάζουν, θετικά ή αρνητικά, τόσο τον εαυτό μας όσο και το άμεσο ή ευρύτερο περιβάλλον στο οποίο εκφράζονται. Γι’ αυτό και η μεγάλη ανάγκη επανεκπαίδευσης του λόγου προς την κατεύθυνση ενός λόγου αληθούς και ορθού, ενός λόγου που τείνει ολοένα και περισσότερο να συντονίζεται και να συντονίζει προς την κατεύθυνση της Αγάπης και της θεραπείας, της ανακούφισης του πόνου, σε όποιο επίπεδο και αν αυτός παρουσιάζεται, και της επανόρθωσης της δυσαρμονίας, όπου αυτή εκφράζεται.

Tuesday, June 09, 2009

Φρούτα: πηγή ενέργειας και ζωής

Η θερμιδική αξία των φρούτων είναι μικρή και κυμαίνεται, ανάλογα με το φρούτο, από 45 έως 100 θερμίδες ανά 100 γραμμάρια. Τα φρούτα περιέχουν κυρίως υδατάνθρακες (φρουκτόζη – γλυκόζη), ελάχιστες πρωτεΐνες και, ορισμένα, ίχνη λίπους (εκτός από το αβοκάντο, που είναι πλούσιο σε λιπαρά). Έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νερό και είναι πλούσια σε μεταλλικά άλατα και βιταμίνες.

Ευεργετικές ιδιότητες: Περιέχουν άφθονα αντιοξειδωτικά στοιχεία, βιταμίνες, μέταλλα και επίσης ειδικά ένζυμα και ουσίες που βοηθούν στην απρόσκοπτη λειτουργία του οργανισμού, στην ενίσχυση της άμυνάς του απέναντι στις μολύνσεις και στον καλύτερο μεταβολισμό των θρεπτικών στοιχείων των άλλων τροφών. Για παράδειγμα, ορισμένα στοιχεία των φρούτων, όπως η βιταμίνη C και οι βιοφλαβονιδίνες (βιταμίνη Ρ), ενισχύουν το το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθούν στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος. Επίσης κάποια φρούτα περιέχουν παρόμοιες ουσίες με τα λαχανικά (π.χ. λυκοπένιο το καρπούζι), που αυξάνουν την προστασία μας απέναντι στις ελεύθερες ρίζες.

Προσοχή! Η επικινδυνότητα των συμβατικών φρούτων που αναπτύσσονται με τη βοήθεια χημικών λιπασμάτων και φαρμάκων εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και κυρίως από το είδος των φαρμάκων, την ποσότητά τους και τον τύπο της καλλιέργειας. Ορισμένα όμως φρούτα με λεπτή φλούδα, όπως τα ροδάκινα και οι φράουλες, απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος των χημικών φαρμάκων (οπότε αυτά καταλήγουν στον οργανισμό μας σε μεγάλες ποσότητες ακόμα κι όταν καθαρίζουμε τη φλούδα τους), ενώ τα φρούτα όπως οι μπανάνες, τα πορτοκάλια και τα λεμόνια απορροφούν σημαντικά μικρότερη ποσότητα, επειδή είναι χοντρόφλουδα κι αυτό εμποδίζει ένα σημαντικό ποσοστό των χημικών να περάσει στο εσωτερικό τους.

Βιολογικά φρούτα: Φρούτα βιολογικής καλλιέργειας ή βιολογικής γεωργίας θεωρούνται αυτά που έχουν παραχθεί με τον παραδοσιακό τρόπο καλλιέργειας χωρίς τη χρήση βελτιωτικών ή φαρμάκων, όπως τα χημικά λιπάσματα, τα ζιζανιοκτόνα και οι ορμόνες. Κατά την κυκλοφορία τους στην αγορά τα προϊόντα αυτά επιβάλλεται να είναι πιστοποιημένα και να φέρουν ειδικό σήμα.
Πηγή: Ιαματικές τροφές του καλοκαιριού, περιοδικό Αρμονία.

Tuesday, January 20, 2009

Hypericum perforatum

Πηγή: witch of daffodils
Φωτογραφία: Dr. Gerhard Keuck

Ένα από τα πλέον δημοφιλή βοτανικά εκχυλίσματα στη λαϊκή φαρμακολογία (και όχι μόνο) είναι το λάδι του υπερικού (Hypericum perforatum), ενός εξαιρετικού βοτάνου γνωστότερου και ως βαλσαμόχορτο, σπαθόχορτο ή χόρτο του Αη-Γιάννη.

Το υπερικόν το διάτρητον είναι φημισμένο από την αρχαιότητα για τις θεραπευτικές του ιδιότητες, το ευρύ φάσμα των εφαρμογών του, και αναφέρεται συχνά στα ιαματικά σκευάσματα του Γαληνού και του Διοσκουρίδη.

Λέγεται ότι η λέξη υπερικόν προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις «υπερ» και «εικών» καθώς, κυρίως κατά το μεσαίωνα, κλωνάρια από το βότανο τοποθετούνταν πάνω από τις εικόνες των σπιτιών τη μέρα της γιορτής του Αγίου Ιωάννη (24 Ιουνίου) για να εξορκίζουν το κακό.

Ο χαρακτηρισμός perforatum = διάτρητο οφείλεται στην εντύπωση που δίνουν τα κίτρινα πέταλα του άνθους του όταν γυρίσουν προς το φως: νομίζει κανείς ότι είναι διάτρητα. Στην πραγματικότητα είναι διάστικτα με σκούρες κουκίδες που περιέχουν αιθέρια έλαια και ρητίνες. Αν τρίψει κανείς τα πέταλα του βαλσαμόχορτου με τα δάχτυλά του, αυτά θα γίνουν κόκκινα εξαιτίας της υπερικίνης , μιας δραστικής ουσίας που περιέχουν οι κουκίδες.

Εκτός από την υπερικίνη, άλλα ενεργά συστατικά του βοτάνου είναι η
υπερφορίνη , τα φλαβονοειδή , οι τανίνες , και αιθέρια έλαια.

Το βαλσαμόχορτο έχει αντισηπτικές, αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις, στυπτικές και επουλωτικές ιδιότητες. Θεωρείται αποτελεσματικό για την ισχιαλγία και τους ρευματικούς πόνους, και τους πόνους των αρθρώσεων. Επιπλέον, χρησιμοποιείται σαν άριστο επουλωτικό σε πληγές, μώλωπες και εγκαύματα πρώτου βαθμού. Λόγω της ηρεμιστικής και αναλγητικής του δράσης, τα τελευταία χρόνια έχει γίνει της μόδας στις ΗΠΑ καθώς θεωρείται το εναλλακτικό prozaκ!

Πληροφορίες από: Richard Mabey, The New Age Herbalist, Simon & Schuster

Tuesday, November 18, 2008

Θεραπευτική ιππασία

Η χρήση του αλόγου ως θεραπευτικό μέσο είχε διαπιστωθεί στην Αρχαία Ελλάδα, όπως γνωρίζουμε από το βιβλίο του Ξενοφώντα «Περί Ιππικής». Επίσης, έχει περιγραφεί πως ο Ασκληπιός έδωσε τα άλογα στην ανθρωπότητα «για αυτούς που υποφέρουν από τραύματα, πληγές και ασθένειες που δεν μπορούν να θεραπευτούν.» (Mayberry, 1978).

Η ανάπτυξη της θεραπευτικής ιππασίας ξεκίνησε μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ελσίνκι το 1952, όπου η Δανέζα Liz Hartel κέρδισε το Ασημένιο Μετάλλιο στην Ιππική δεξιοτεχνία, όντας θύμα πολιομυελίτιδας το 1940, με μερική παράλυση και στα δύο της πόδια και βηματίζοντας μόνο με βακτηρίες. Από το έτος αυτό κι έπειτα η ίδια μαζί με τη φυσικοθεραπεύτριά της , Ulla Harpoth, ξεκίνησαν τη χρήση του αλόγου ως θεραπευτικό μέσο για την αποκατάσταση ασθενών.

Σήμερα, προγράμματα Θεραπευτικής Ιππασίας διεξάγονται σε 42 χώρες, από περισσότερες από 200 θεραπευτικές ομάδες.

Σύμφωνα με το εγχειρίδιο (για συντονιστές ΘΙ) των εγκεκριμένων από την NARHA (τον Σύνδεσμο Βορείου Αμερικής για την Θεραπευτική Ιππασία και την Ιπποθεραπεία) Κέντρων Θεραπευτικής Ιππασίας Strides (Strides Book 1, σελ. 12-15), τα οφέλη της Θεραπευτικής – Εκπαιδευτικής Ιππασίας ταξινομούνται ως εξής:

Σωματικά

- βελτίωση της ισορροπίας, ενδυνάμωση των μυών, βελτίωση του συντονισμού των κινήσεων, γρηγορότερα αντανακλαστικά, καλύτερος κινητικός σχεδιασμός, έκταση μυών που είναι σε σύσπαση, ελάττωση της σπαστικότητας, αύξηση του εύρους κινήσεων των αρθρώσεων, ελάττωση των παθολογικών προτύπων κίνησης, βελτίωση της αναπνοής και της κυκλοφορίας, βελτίωση της όρεξης και της χώνεψης, αισθητηριακή ολοκλήρωση και ανάπτυξη της συμμετρίας του σώματος.

Ψυχολογικά

- Βελτίωση της γενικής αίσθησης ευημερίας μέσα από την άσκηση στον καθαρό αέρα, βελτίωση της αυτοπεποίθησης, αύξηση του ενδιαφέροντος για τον εξωτερικό κόσμο, αύξηση του ενδιαφέροντος του ωφελούμενου για τη δική του ζωή, βελτίωση της ικανότητας διαχείρισης κινδύνων, ανάπτυξη της υπομονής, βελτίωση του ελέγχου των συναισθημάτων και της αυτοπειθαρχίας, βελτίωση του αυτοελέγχου όσον αφορά τη συμπεριφορά.

Εκπαιδευτικά

- Βελτίωση της ικανότητας στην ανάγνωση, στην αριθμητική, στην αλληλουχία, στην υιοθέτηση προτύπων (patterning), στον προγραμματισμό των κινήσεων, στον συντονισμό χεριού – ματιού, στην οπτικο-χωρική αντίληψη, και στη διαφοροποίηση των σημαντικών από τα ασήμαντα ερεθίσματα.

Κοινωνικά

- Δημιουργία φιλίας με το άλογο και με άλλους που ασχολούνται με το ίδιο ή και άλλα άλογα, ανάπτυξη σεβασμού και αγάπης για τα ζώα μέσα από τη φροντίδα των αλόγων, αύξηση των εμπειριών του ατόμου μέσα από τις δραστηριότητες με / για το άλογο και με τη γνωριμία με μέρη / διαδρομές, διασκέδαση με παιχνίδια με τα άλογα.

Πηγή: specialeducation.gr, Πρόγραμμα θεραπευτικής ιππασίας - Πολίτροπο

Δες και:

Σύνδεσμος Θεραπευτικής Ιππασίας Ελλάδας

Όταν τα άλογα θεραπεύουν - ΟΙΚΟ της Καθημερινής

Thursday, October 30, 2008

Συνήθειες...

Συνήθεια, είναι κάθε πράξη που επαναλαμβάνουμε τόσο συχνά ώστε, στο τέλος γίνεται ακούσια αντίδραση: κάθε φορά που το στρες μας «πνίγει» ανάβουμε ένα τσιγάρο ή κάθε φορά που νιώθουμε κουρασμένοι αναζητάμε ένα ποτό. Τις περισσότερες φορές, η συνήθεια επαναλαμβάνεται από το σώμα χωρίς καν τη συμμετοχή του μυαλού: δεν σκεφτόμαστε πριν ανάψουμε τσιγάρο και σίγουρα δεν σκεφτόμαστε πριν χάσουμε την ψυχραιμία μας και αρχίζουμε να ουρλιάζουμε! Η συνήθεια χαρακτηρίζεται από το αποτέλεσμα. Εάν μας βοηθάει να πετύχουμε τους στόχους μας, βελτιώνει την υγεία και τη φυσική μας κατάσταση, δίνει νόημα στη ζωή μας και μας κάνει πιο αποτελεσματικούς, προφανώς είναι θετική. Αντίθετα, αν μας περιορίζει, μας αποξενώνει και μακροπρόθεσμα μας καταστρέφει είναι σίγουρα αρνητική.

«Καταφεύγουμε στις κακές συνήθειες για να καλύψουμε άλλες ανάγκες», λέει η Βίκυ Σίμου, «και με τον ίδιο τρόπο μεγαλώνουμε και τα παιδιά μας, τα οποία θα αναπτύξουν επίσης τέτοιες συνήθειες και σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως να φτάσουν μέχρι την εξάρτηση. Οι κακές συνήθειες είναι «οδοί αυτοταλαιπωρίας»: για να αντέξουμε πράγματα και καταστάσεις ή για να καλύψουμε, πρόσκαιρα, ανάγκες μας, καταφεύγουμε σ' αυτές».

Ο λόγος είναι απλός: οι κακές συνήθειες προσφέρουν άμεση ανακούφιση. Αντί δηλαδή, μετά από μια έντονη μέρα στη δουλειά να πιούμε ένα ποτό, μπορούμε να πάμε σπίτι μας και να χαλαρώσουμε με ένα μπάνιο. Όμως, δεν έχουμε την υπομονή να περιμένουμε και υποκύπτουμε στην κακή συνήθεια που είναι πιο άμεση. Φυσικά, η πραγματική ανάγκη της ξεκούρασης δεν καλύπτεται, αντίθετα επιβαρύνεται από το αλκοόλ και το τσιγάρο. Όμως, οι ζημιές είναι μακροπρόθεσμες, δεν φαίνονται άμεσα και η βραχυπρόθεσμη ανακούφιση «δείχνει πιο δελεαστική». Ας μη ξεχνάμε, ότι έτσι έχουμε μάθει: να τα θέλουμε όλα «εδώ, και τώρα».

Έτσι, χτίζονται οι περισσότερες κακές συνήθειες. Υπερβαίνουμε τις δυνάμεις μας - γιατί πρέπει να αντέξουμε - δεν φροντίζουμε τον εαυτό μας και γινόμαστε ανεύθυνοι απέναντι του, εξωθώντας τον σε βλαβερές συνήθειες».

Αλλαγή πλεύσης

«Είσαι ανίκανος να αντιδράσεις», «δεν έχεις τη δύναμη να τα καταφέρεις» ή «παίρνεις αυτό που σου αξίζει». Έτσι προσπαθείτε να πείσετε τον εαυτό σας να πειθαρχήσει, στην αλλαγή που αποφασίσατε; Κάντε κάτι άλλο: πετάξτε όλες αυτές τις φράσεις στα σκουπίδια, και αντικαταστήστε τες με τις εξής: «σου αξίζει κάτι καλύτερο», «άνθρωπος είσαι, έκανες ένα λάθος» ή «περνάς δύσκολα, σου χρειάζεται μια ανάσα». Μήπως έτσι, νιώθετε λίγο καλύτερα;

«Η αρνητική αντιμετώπιση δεν βοηθάει», μας λέει η Βίκυ Σίμου. «Πρέπει να αναγνωρίσουμε στον εαυτό μας αυτό που κάνει, χωρίς όμως να τον ενοχοποιούμε. Οι ενοχές, το μόνο που κάνουν είναι να μας σπρώχνουν πάλι στο ίδιο λάθος. Εάν όμως, αποδεχτούμε τη φύση και τις αδυναμίες μας και σταματήσουμε να είμαστε αμείλικτοι με τον εαυτό μας, τότε έχουμε κάνει το πρώτο βήμα για την αλλαγή.

»Η επιτυχία ξεκινάει από την αγάπη και τη σοβαρή δέσμευση απέναντι στον εαυτό μας: αναλαμβάνοντας την ευθύνη απέναντι σε εμάς τους ίδιους, συνειδητοποιώντας τις πραγματικές μας ανάγκες και τις ελλείψεις, μπορούμε να αλλάξουμε και στάση ζωής. Ας αρχίσουμε λοιπόν από σήμερα, να αντιμετωπίζουμε τις κακές μας συνήθειες σαν «σύμπτωμα» ή σαν ένα «φίλο», που προσπαθεί να μας τραβήξει την προσοχή στο «κρυμμένο» μας πρόβλημα, το οποίο πιθανώς δεν έχουμε καν συνειδητοποιήσει. Εάν ανακαλύψουμε πίσω από την κάθε εξάρτηση που μας κρατάει δέσμιους, τη δύναμη μας που είναι κρυμμένη και την κινητοποιήσουμε αναλαμβάνοντας την ευθύνη του εαυτού μας, δεν θα έχουμε πλέον ανάγκη την εξάρτηση»!

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο: Κόψτε τις κακές συνήθειες - Δρ. Βίκυ Σίμου, Ψυχολόγος

Wednesday, January 17, 2007

Ινστιτούτο Ζωντανής Διατροφής στα Ιωάννινα!


Ινστιτούτο Ζωντανής Διατροφής

ΔΡ. ΑΝΝ ΓΟΥΙΓΚΜΟΡ

Ολιστική, αφάρμακη μέθοδος, με φυσική, ωμή διατροφή

Σπηλαίου 3, Πέραμα - Ιωάννινα

τηλ./fax: 26510 81822




Το πρόγραμμα του Ινστιτούτου Ζωντανής Διατροφής ΔΡ. ΑΝΝ ΓΟΥΙΓΚΜΟΡ, είναι το αυθεντικό πρ
όγραμμα «ΖΩΝΤΑΝΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ LIFE STYLE» της Δρ, Άνν Γουίγκμορ, φημισμένο για τη διατροφή με υψηλή περιεκτικότητα σε ένζυμα, φρέσκιες ζωντανές βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και θρεπτικές ουσίες.

Αυτή η μέθοδος διατροφής περιλαμβάνει τη φημισμένη ENERGY SOUP, το σιταρόχορτο, τα βλαστάρια από βιολογικούς ξηρούς καρπούς, βιολογικούς σπόρους και δημητριακά, καθώς και επιλεγμένες βιολογικές τροφές που έχουν υποστεί ζύμωση, όπως το REJUVELAC.

Το πρόγραμμα αυτό διδάσκει την αποκατάσταση της υγείας και την αναζωογόνηση του σώματος μέσω ζωντανών τροφών. Οι ζωντανές τροφές είναι αμαγείρευτες, βιολογικές, θρεπτικές, επιλεγμένες τροφές, που με μία ιδιαίτερη διαδικασία αποκτούν εκ νέου τα χαμένα τους ή ελλιπή ένζυμα, σημαντικά για την εύκολη και σωστή αφομοίωση της τροφής.

Όλες αυτές οι τροφές με τη μέθοδό αυτή γίνονται ευκολόπεπτες, ώστε να μπορεί το σώμα μας να αφομοιώσει το μάξιμουμ των θρεπτικών ουσιών τους, με τον ελάχιστο κόπο.

Μέσα από αυτό τον απλό τρόπο ζωής, πολλοί άνθρωποι παγκοσμίως έχουν αναλάβει τον έλεγχο της ζωής τους και της υγείας τους και αυτοθεράπευσαν, όπως αναφέρει και η Δρ. Γουίγκμορ στα βιβλία της, ασθένειες όπως καρδιοπάθειες διαβήτη, όγκους, καρκίνο, κυκλοφορικό, αρτηριοσκλήρυνση, πίεση, υπόταση, προστάτη, αρθριτικά, αυχενικό, άλατα, ρευματισμούς, οστεοπόρωση, σκλήρυνση κατά πλάκας, αλλεργίες, άσθμα, πονοκεφάλους ημικρανίες ιλίγγους, πέτρα και λάσπη στην χοληδόχο κύστη και στους νεφρούς, ανορεξία, υπογλυκαιμία θυρεοειδή, δερματοπάθειες, ψωρίαση, έκζεμα, δυσκοιλιότητα, εντεροκολίτιδα, κολικούς γαστρίτιδες, έλκος, χρόνια κόπωση, αναιμία, παθήσεις αίματος, λευχαιμία, εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, παχυσαρκία, σωστή κατανομή βάρους, κυτταρίτιδα, κατάθλιψη, Aids.

Η Δρ Άνν Γουίγκμορ, θεραπεύτρια, καθηγήτρια, ιδρύτρια και διευθύντρια του Ιπποκράτειου Ινστιτούτου Υγείας στη Βοστόνη των Η.Π.Α., συγγραφέας του βιβλίου «ΓΙΝΕ ΓΙΑΤΡΟΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ» τιμημένη με έπαινο ΝΟΜΠΕΛ και το βραβείο ΝΙΚΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ για τις πολλές ζωές που έσωσε, αφιέρωσε τη ζωή της στο να διδάξει τον κόσμο διεθνώς, για τις ευεργετικές, θεραπευτικές ιδιότητες των ζωντανών, ωμών, αμαγείρευτων τροφών.


Εφεύρε το χυμό από σιταρόχορτο (χλωροφύλλη), καθώς και τις θεραπευτικές ιδιότητες των βλαστών.

Ανακάλυψε ότι τα δύο αίτια όλων των ασθενειών, είναι η ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ (έλλειψη ενζύμων - υποσιτισμός) και η ΤΟΞΗΜΙΑ (τοξικότητα).

Η διαδικασία του μαγειρέματος καταστρέφει τα ένζυμα, 100% τις βιταμίνες, τα ιχνοστοιχεία και τη ζωτική ενέργεια ολοσχερώς και κάνει τις τροφές τοξικές.


Οι μαγειρεμένες τροφές είναι νεκρές και δεν περιέχουν ζωντανά ένζυμα. Συνεπώς, από την έλλειψη ενζύμων δε γίνεται σωστή αφομοίωση των τροφών.


Γι’ αυτό το λόγο, οι περισσότεροι άνθρωποι υποφέρουν από προβλήματα του πεπτικού συστήματος και αλλεργίες που στη συνέχεια δημιουργούν ασθένειες.

Για να θεραπεύσουμε ασθένειες είναι απαραίτητο να αποβάλλουμε τις τοξίνες από τον οργανισμό μας και συγχρόνως να αναπληρώσουμε τα στοιχεία που λείπουν.


Κάποια από τα πιο σημαντικά στοιχεία που λείπουν από τον οργανισμό μας, είναι τα ζωντανά ένζυμα από ωμές, αμαγείρευτες, ζωντανές τροφές.


Η Δρ. Άνν Γουίγκμορ θεράπευσε η ίδια τον εαυτό της από καρκίνο, με ζωντανές τροφές.


Η εμπειρία της Δρ. Άνν και η τριανταπεντάχρονη ερευνά της, έχει δείξει ότι οι περισσότερες σωματικές και διανοητικές ασθένειες προέρχονται από λανθασμένη διατροφή.


Παρουσίασε τη μέθοδο «ΖΩΝΤΑΝΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗ LIFE STYLE», σε χιλιάδες ανθρώπους που αναζωογόνησαν την υγεία τους και αυτοθεραπεύτηκαν από ανίατες ασθένειες, που κατά τη γνώμη των γιατρών τους, ήταν αθεράπευτες.


Όπως στις Η.Π.Α. έτσι κι εδώ, το Ινστιτούτο Ζωντανής Διατροφής «Δρ. Ανν Γουίγκμορ» είναι το μοναδικό, αυθεντικό, ολιστικό κέντρο στην Ελλάδα. Το Ινστιτούτο μπορεί κάποιος να επισκεφθεί για μία ή δύο εβδομάδες, ώστε να μάθει να εφαρμόζει στην πράξη την αλλαγή τρόπου ζωής και διατροφής που συμπεριλαμβάνει, καθώς και την καλλιέργεια του σιταρόχορτου.



Πηγή: Το Ινστιτούτο Ζωντανής Διατροφής Δρ. Ανν Γουϊγκμορ




Friday, September 22, 2006

Χυμός από φύλλα ελιάς


Συνέντευξη του Δρ. Λαμπρόπουλου στον Δρ. Πάππα
Από την Rulla de Lucci

Αθήνα, Δεκέμβριος 11, 2000

Το ακόλουθο άρθρο αναφέρεται στην θεραπευτική εμπειρία του Δρ. Λαμπρόπουλου με τον χυμό από φύλλα του μεσογειακού ελαιόδεντρου ως αντικαρκινικού παράγοντα και πώς η θεραπευτική χρήση του ξεκίνησε.

Σχετικά με τις θεραπείες, ο Δρ. Λαμπρόπουλος μίλησε στον Δρ. Πάππα λίγους μήνες νωρίτερα, όταν ο Δρ. Πάππας τον συνάντησε για να τον ενημερώσει για τον επιτυχημένο συνδυασμό των μαγνητικών παλμών και του χυμού από τα φύλλα του ελαιόδεντρου.

Ο Δρ. Λαμπρόπουλος είναι ένας μεγάλος στρατιωτικός γιατρός, ένας πρακτικός της γενικής ιατρικής, ο οποίος γεννήθηκε το 1915 και μέχρι και σήμερα ζει στην Πάτρα της Ελλάδας.

Γεννήθηκε σ’ ένα ελληνικό χωριό και ανατράφηκε με την παλιά επιστήμη, την σοφία της παράδοσης. Έζησε τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και τον Εμφύλιο Πόλεμο και παρατήρησε από πρώτο χέρι τον θάνατο ανθρώπου και φύσεως σε μεγάλη κλίμακα. Ποτέ δεν σταμάτησε να αγαπά και να ενδιαφέρεται και για τα δύο, τον άνθρωπο και την φύση. Έζησε όλη του την ζωή προσπαθώντας να θεραπεύσει και να παρηγορεί τον άνθρωπο και να προστατεύει το περιβάλλον από την καταστροφή. Για να θεραπεύσει τον άνθρωπο, εκτός από την επίσημη ιατρική, αναζήτησε βοήθεια από την μεγάλη φαρμακευτική εταιρία που τον περιέβαλλε, την Φύση. Όλες οι κουλτούρες ανά τον κόσμο έχουν χρησιμοποιήσει βότανα από αμνημονεύτων χρόνων – όχι μόνον οι άνθρωποι, αλλά και τα ζώα τρέφονται με ιδιαίτερα φυτά όταν είναι άρρωστα.

Είναι θαυμαστής του Ιπποκράτη ο οποίος κάποτε είπε: «Η τροφή πρέπει να είναι το φάρμακό σου και αν χρειαστείς φάρμακο, πάρτο από την τροφή» και « Η υγιεινή ζωή είναι μονόδρομος, η υγιεινή διατροφική δίαιτα». Έχοντας τους αρχαίους φιλόσοφους και την γνώση της ιατρικής και της παράδοσης, ως βάση του, ήταν αναπόφευκτο γι’ αυτόν, τελικά, να μάθει για την ευεργετικότητα των φύλλων της ελιάς.

Τα ανθρώπινα όντα δεν μπορούν να παράγουν, όπως κάνουν τα φυτά, τα αναγκαία συστατικά για την ζωή. Έχουν μάθει να παίρνουν ό,τι χρειάζονται από το περιβάλλον για την διατροφή και την ιατρική τους φροντίδα. Σήμερα οι άνθρωποι τρώνε και γεμίζουν μόνο τα στομάχια τους χωρίς να ικανοποιούν τις ανάγκες του σώματός τους. Ακολουθώντας τις εμπορικές διαφημίσεις, σιγά σιγά χάνουν το ένστικτο για αυτοθεραπεία και οδηγούν το σώμα τους σε ανισορροπία και ασθένεια.

Το πλούσιο οικοσύστημα της Ελλάδας έγινε ο Χαιρετισμός, η ΣΑΛΑΤΑ (αλάτι και ελαιόλαδο με λαχανικά) που καλλιέργησε και διατήρησε τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του ανθρώπινου πνεύματος. Όλη αυτή η άγρια βλάστηση γύρω τους ήταν η μητέρα των πολιτισμών. Με την γνώση των ευεργετικών επιδράσεων αυτών των θησαυρών, οι προπάτορές τους διατήρησαν υγιή σώματα και υγιή πνεύματα και ήταν κυριολεκτικά αυτή η άγρια χλωρίδα που τους έσωσε σε ταραγμένους καιρούς.

Ήδη, ο πόλεμος και η απληστία έχουν φέρει το περιβάλλον σε τέλμα, με τις πυρκαγιές των δασών, με την εξάντληση του εδάφους μετά την κατάπαυση του πυρός με θαλασσινό νερό, σκοτώνοντας το οικοσύστημα με DDT, με βιομηχανική μόλυνση και ραδιενεργή ακτινοβολία και με το να καλύπτουν οικοσυστήματα, ρυάκια και ποτάμια με τσιμεντένια κτίρια. Αν και, η επιβίωση έχει σχεδόν έρθει σε ένα τέλος, από όλες αυτές τις καταχρήσεις, η μάνα γη δεν έπαψε ποτέ να μιλάει στους ανθρώπους δυνατά και καθαρά. Αν οι άνθρωποι σέβονται την σοφία της, μπορούν να ακούσουν την ανυπόμονη αποκάλυψη των ευεργετικών «μυστικών» της ξανά και ξανά, με πολλούς τρόπους.

Ότι τα ελαιόδεντρα ζουν πολύ είναι ένα γνωστό γεγονός και ελαιόδεντρα 1,000 ετών, ακόμη υγιή και παραγωγικά, είναι ένα σύνηθες φαινόμενο στην Ελλάδα. Μέχρι σήμερα, οι άνθρωποι ακόμη πιστεύουν ότι το παλιό άλσος με ελιές στην Αθήνα υπάρχει εκεί από την εποχή του Σωκράτη.

Ότι η θεά Αθηνά έδωσε την ελιά στους Έλληνες, είναι γνωστό από την μυθολογία. Το γεγονός όμως, ότι ο μύθος υποδηλώνει την παλαιότερη γνωστή στον άνθρωπο βιο μεσολάβηση, είναι λιγότερο γνωστό, εκτός από τους λόγιους που ξέρουν την ελληνική αλφάβητο και τις ελληνικές λέξεις.

Οι τρεις τιμούμενοι θεοί στην Ακρόπολη είναι της Αθηνάς, που άλλαξε το άγριο δέντρο με ένα παραγωγικό, του Ήφαιστου, που απέσπασε μέταλλα από τις πέτρες και του Ποσειδώνα, που παρήγαγε ιπποδύναμη από την θάλασσα. Οι άνθρωποι έχουν χρησιμοποιήσει πολλές διαφορετικές λέξεις, σε διαφορετικούς καιρούς, εξηγώντας αυτή την συμβολική αναπαράσταση της οργανικής και ανόργανης μετάλλαξης, όπως η μετατροπή, η μεταστοιχείωση, η μεταμόρφωση, η αλχημεία, κλπ. Λίγο ή πολύ, απλά επισήμανε σε έναν γιατρό το ότι υπήρχε μια περιγραφή μιας μεσολάβησης στα γενετικά υλικά. Αν και ήταν ανήκουστο ακόμη τα πρώτα χρόνια του Δρ. Λαμπρόπουλου, το DNA είναι σήμερα ένα σύνηθες θέμα συζήτησης. Όλοι αυτοί οι μύθοι και ό,τι μπορεί να υπαινίσσουν, πάραυτα, τον οδήγησαν στο να δώσει περισσότερη προσοχή στα ελαιόδεντρα γύρω του.

Αρκετά σύντομα, ο Δρ. Λαμπρόπουλος είπε «μια μέρα, η φύση απάντησε σ’ αυτόν τον επαρχιώτη και τον έβαλε στα σωστά ίχνη». Καθώς κοίταζε ένα παντελώς ξεραμένο ελαιόδεντρο, παρατήρησε ότι μόνο στο ένα κλαδί του δέντρου, υπήρχε ένα φρέσκο πράσινο βλαστάρι, στο μέγεθος ενός γκρέιπφρουτ, που έμοιαζε με νεόπλασμα (νέα δημιουργία), και όχι σαν ένα νέο κλαδί. Αργότερα, επίσης παρατήρησε ότι τα ελαιόδεντρα, μια στο τόσο, αναπτύσσουν μικρές μαύρες δομές ιστών, επονομαζόμενα «καρκινικά» από τους επαρχιώτες.

Τελικά, ο Δρ. Λαμπρόπουλος άρχισε να στοχάζεται πάνω στην ιδέα ότι ίσως τα ελαιόδεντρα ζούσαν πολύ επειδή παρήγαγαν έναν παράγοντα ο οποίος περιόριζε την ανάπτυξη μικρών κυστών σε μεγάλους όγκους καρκίνου. Τελικά, μια μέρα, αποφάσισε να μάθει για τον εαυτό του και ξεκίνησε να εκτελεί το δικό του πείραμα.

Ο Δρ. Λαμπρόπουλος κατάρτησε επιστημονικά ελεγχόμενα περιβάλλοντα για την στέγαση κουνελιών, κοτόπουλων, μυρμηγκιών και μελισσών. Αποφάσισε, επειδή ήταν ευκολότερο για έλεγχο, να ταϊζει τα ζώα με χυμό από φύλλα ελαιόδεντρου και όχι με σκέτα φύλλα.

Αυτό που παρατήρησε ήταν σταθερό, πολύ ενδιαφέρον και πολύ καθησυχαστικό.

Τα ελεγχόμενά του κουνέλια ανέπτυξαν αντίσταση ενάντια στην κοκκιδίαση.

Τα ελεγχόμενά του κοτόπουλα σταμάτησαν να αναπτύσσουν όγκους στο στομάχι και στην μήτρα.

Η αλλαγή της τροφής και του περιβάλλοντος στα μυρμήγκια τροποποίησαν την έκφραση των γονιδίων τους.

Συμπτωματικά, ενώ προχωρούσε με τα πειράματά του, τον έφτασαν φήμες για μια γυναίκα με μελάνωμα που έγινε καλά με τον χυμό από φύλλα ελαιόδεντρου και γρήγορα έμαθε ότι ήταν πράγματι ένα τέτοιο άτομο, το πρώτο που είχε ακούσει ποτέ σχετικά με την θεραπεία ανθρώπου με χυμό από φύλλα ελιάς.

Ο γιατρός συνάντησε την μεγάλη γυναίκα σ’ ένα χωριό κοντά στην Πάτρα. Είχε μελάνωμα, και οι γιατροί, αφού, «λόγω της αδυναμίας για επιπλέον παρακέντηση των φλεβών», μια θεραπεία φαινόταν αδύνατη για εκείνη, την έστειλαν από το νοσοκομείο της Αθήνας πίσω στο χωριό της ώστε να πεθάνει τουλάχιστον σπίτι. Ήταν, ωστόσο, στο χωριό της ένας άντρας επισκέπτης από την Κύπρο που της είπε να πιεί τον χυμό από τα φύλλα ελιάς και θα γίνει καλά. Όντας απελπισμένη, το δοκίμασε και το μελάνωμα εξαφανίστηκε. Αρκετά σύντομα, οι φήμες αυτού του γεγονότος διαδόθηκαν γρήγορα και μακριά και άρρωστοι άνθρωποι άρχισαν να πίνουν τον χυμό ως θεραπεία. Είχαν εύκολη πρόσβαση στα υλικά που χρειάζονταν, ήταν δωρεάν και εύκολο να φτιαχτεί.

Για πρώτη φορά, ο Δρ. Λαμπρόπουλος χρησιμοποίησε αυτή την θεραπεία σε ασθενή με καρκίνο του προστάτη εξαπλωνόμενο στους όρχεις. Αν και είχαν επέμβει με εγχείρηση και αφαίρεσαν αυτά τα όργανα, ο καρκίνος είχε εξαπλωθεί μακρύτερα. Όντας στο τελευταίο στάδιο της ασθένειας, ήταν εξαιρετικά αδύναμος και εν πόνω. Ωστόσο, αφού ήπιε τον χυμό από φύλλα ελιάς για πάνω από 8 μήνες, επανάκτησε την υγεία του και παρέμεινε υγιής.

Συνέβη ο γιός αυτού του πρώτου ασθενή που είχε ο Δρ. Λαμπρόπουλος να είναι φοιτητής του Πολυτεχνείου της Αθήνας. Πηγαίνοντας πίσω στο Πανεπιστήμιο, μετά την απουσία του για την φροντίδα του πατρός του, συνέδεσε τα γεγονότα της θεραπείας του πατρός του με του καθηγητή του που τον είχε διδάξει λίγα χρόνια νωρίτερα στο Πανεπιστήμιο του Maryland. Με την κατάλληλη επικοινωνία με τον καθηγητή του, το τμήμα ερευνών του Πανεπιστημίου του Maryland, έκανε κάποια πειράματα, εκείνο τον καιρό, για τον χυμό από φύλλα της Μεσογειακής ελιάς και ανακάλυψε ότι αυτός ο χυμός έχει όντως αντι-λευχαιμιακές ιδιότητες. Το υπόλοιπο των πειραμάτων για να προσδιορίσουν τους θεραπευτικούς παράγοντες δεν έγινε ποτέ.

Η δεύτερή του περίπτωση ήταν ένας ασθενής που είχε αναπτύξει μετάσταση εγκεφαλικού όγκου, και μετά από ανεπιτυχή εγχείρηση, είχε σταλεί σπίτι από το νοσοκομείο με πολύ λίγες ελπίδες για ανάρρωση. Αφού ήπιε χυμό από φύλλα ελιάς για έναν χρόνο, ο συγκεκριμένος ασθενής ανάρρωσε πλήρως.

Ο τρίτος ασθενής του με καρκίνο ήταν έτοιμος για εγχείρηση πνεύμονος όταν αποφάσισε, αντ’ αυτού, να θεραπεύσει τον καρκίνο του με χυμό από φύλλα ελιάς. Τρείς μήνες αργότερα όταν ο ασθενής επέστρεψε στο νοσοκομείο για ένα check-up ο καρκίνος είχε εξαφανιστεί.

Πολλές ακόμη επιτυχημένες θεραπείες ακολούθησαν με τα χρόνια. Οι πολλοί του ασθενείς που έγιναν καλά τον έκαναν πιστό στην θεραπεία με τον χυμό της Μεσογειακής ελιάς. Δήλωσε ότι ο καρκίνος είναι θεραπεύσιμος.

Ο Δρ. Λαμπρόπουλος συνέστησε ότι αυτή η θεραπεία είναι αποτελεσματική αν παίρνεις τρία ποτήρια χυμού από φύλλα ελιάς καθημερινά για τέσσερις μήνες το λιγότερο (τα ανανεωμένα κύτταρα του αίματος φέρνουν τις θρεπτικές ουσίες που δυναμώνουν το ανοσοποιητικό σύστημα).

Αυτές είναι οι οδηγίες για να φτιάξετε χυμό για θεραπεία:

1. Διαλέξτε ένα ελαιόδεντρο Μεσογειακού τύπου που δεν έχει ψεκαστεί με χημικά.
2. Κόψτε το ανώτερο 30 με 40cm ενός κλαδιού.
3. Διαλέξτε κυρίως τα φύλλα που είναι συνδεδεμένα με τον κύριο μίσχο και τα φρέσκα φύλλα από τα κλωνάρια των μικρότερων κλαδιών, το ανώτερο 1 με 2cm.
4. Ξεπλύντε τα φύλλα πολύ καλά.
5. Κόψτε τα φύλλα με ένα καλό μαχαίρι ή με γουδοχέρι.
6. Ανακατέψτε ένα ποτήρι από κομμένα φύλλα με δύο ποτήρια νερού σε μίξερ.
7. Σε περίπτωση που θα φτιάξετε επιπλέον ποσότητα χυμού:
α. Τοποθετήστε το στο ψυγείο.
β. Να είστε σίγουροι ότι ο χυμός είναι εντελώς σφραγισμένος και δεν εισέρχεται καθόλου αέρας΄ διαφορετικά θα γίνει οξείδωση στον χυμό και θα χάσει τις θεραπευτικές του αξίες.

Ο Δρ. Λαμπρόπουλος έχει γράψει βιβλίο για την θεραπεία με τον χυμό των φύλλων της Μεσογειακής ελιάς, το οποίο έχει επίσης εκδοθεί και στην Αγγλία.

Την τελευταία φορά που ο Δρ. Λαμπρόπουλος έκανε όλη την εργασία του ξανά δημόσια, ήταν σε ένα συνέδριο στα Ιωάννινα της Ελλάδας. Προσέφερε την εργασία του, ζητώντας τους να κάνουν έρευνες για να προσδιορίσουν τα συστατικά των φύλλων της ελιάς που βοηθούν στην ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Εν τούτοις, ήρθε αντιμέτωπος για άλλη μια φορά τα τελευταία 20 χρόνια, με την ίδια νοοτροπία: από μία μικρή χώρα, από μια μικρή πόλη, από έναν μικρό επαρχιακό γιατρό, είναι αδύνατο να έρθει η θεραπεία για τον καρκίνο...



Πηγή:
  • The juice of olive tree leave

  • Διαβάστε και:
  • Φύλλα ελιάς "Αρμονία"
  • Saturday, July 01, 2006

    ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΑΓΙΟΥΡΒΕΔΑ



    ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΑΓΙΟΥΡΒΕΔΑ

    Η Αγιουρβέδα, η αρχαία αδελφή επιστήμη τής γιόγκα, είναι η σοφία της ζωής και της ζωτικότητας. Ακολουθεί τους ρυθμούς και τις τάσεις που δίνει με την απλότητά της ως παράδειγμα η Μητέρα Φύση. Θα φύτρωνε ποτέ ο σπόρος μακριά από τον ήλιο; Θα αποδημούσαν ποτέ τα πουλιά βόρια και όχι νότια τον χειμώνα; Θα έτρωγαν τα ζώα του αγρού και του δάσους τροφή από τη Φύση που δεν είναι στην εποχή της; Όλα τα ζώα και τα φυτά διαθέτουν την εσωτερική γνώση να κρατούν την ισορροπία διατηρώντας αυτούς τους κύκλους. Αν επιθυμούμε ισορροπία στη ζωή μας, τότε και εμείς πρέπει να λάβουμε υπόψη τις φυσικές μας τάσεις και τους ρυθμούς του σώματος, του νου και των συναισθημάτων μας με σκοπό να τα εναρμονίσουμε με τους εξωτερικούς μας κύκλους. Μπορούμε να κολυμπήσουμε αντίθετα στο ρεύμα της ζωής ή μπορούμε να κάνουμε στροφή και να ακολουθήσουμε τη ροή του.

    Μέσα από τον φακό τής αγιουρβέδα μπορούμε να δούμε ότι όλα τα πράγματα στο σύμπαν τα κυβερνούν τρεις δυνάμεις – ο άνεμος, η φωτιά και το νερό. Η Βάτα, η στοιχειώδης αρχή του ανέμου, είναι ψυχρή και ξερή σαν τον χειμώνα και κυβερνά κάθε κίνηση και μετάβαση όπως η Ανατολή και η Δύση, τα σημεία που ενώνεται το φως με το σκοτάδι. Η κίνηση διενεργείται στο σώμα μας μέσω του νευρικού μας συστήματος. Η Πίττα, η στοιχειώδης αρχή της φωτιάς, είναι καυτή και υγρή σαν το καλοκαίρι, λαμπερή και έντονη σαν τον ήλιο το καταμεσήμερο. Η Πίττα κυβερνά τη μεταμόρφωση όλων των πραγμάτων. Ακριβώς όπως η φωτιά μπορεί να μεταμορφώσει το ξύλο σε στάχτες, η φωτιά της χώνεψης μπορεί να μεταμορφώσει την τροφή σε ενέργεια για το σώμα μας. Η στοιχειώδης αρχή του νερού, η Κάφα, είναι δροσερή και υγρή όπως η άνοιξη ή η πρωινή πάχνη. Η Κάφα συνδυάζει την υγρασία του στοιχείου του νερού με τη σταθερότητα του στοιχείου της γης για να δημιουργήσει όλα τα στέρεα, κατασκευαστικά τμήματα του σώματός μας – τα κόκαλα, τις αρθρώσεις και τους μυς. Αυτές οι τρεις δυνάμεις είναι παρούσες σε όλα τα πράγματα, από το ένα και μοναδικό κύτταρο ως τον κύκλο της ημέρας ή της εποχής και κρατάνε το ένα το άλλο σε απόλυτη ισορροπία. Η ξηρασία του χειμώνα (βάτα) εξισορροπείται με την υγρασία της άνοιξης (κάφα) και το ψύχος που συγκεντρώνεται εκείνες τις εποχές λειώνει και χάνεται με τη ζέστη του καλοκαιριού. Έπειτα ο κύκλος ολοκληρώνεται καθώς η υπερβολική θερμότητα του καλοκαιριού καταπραΰνεται από την ψύχρα τους ερχόμενου χειμώνα. «Τα αντίθετα χαρακτηριστικά φέρνουν ισορροπία», είναι η βάση κάθε αγιουρβεδικής θεραπείας.

    Στο ανθρώπινο σώμα συμβαίνει το ίδιο, επειδή είμαστε ένας μικρόκοσμος του μακρόκοσμου. Τα χαρακτηριστικά της εποχής και της ώρας της ημέρας εισχωρούν μέσα μας. Αναρωτηθήκατε ποτέ γιατί τρώμε μεσημεριανό; Το αποκορύφωμα του ήλιου είναι η σπουδαιότερη ώρα της ημέρας για τη φωτιά και η φωτιά της χώνεψής μας είναι κι αυτή δυνατότερη εκείνη την ώρα. Δυσκολευτήκατε ποτέ να σηκωθείτε από το κρεβάτι μια βροχερή μέρα; Η βαριά υγρασία της βροχής έκανε το σώμα σας βαρύ και ληθαργικό. Η αγιουρβέδα είναι μια γνώση που την κατέχουμε και τη βιώνουμε καθημερινά όλοι. Αν αφιερώσουμε χρόνο για να αφουγκραστούμε, η εσωτερική μας σοφία θα μας πει τι έχουμε ανάγκη. Όταν νιώθεις κρυωμένος, αναζητάς τη ζεστασιά της φωτιάς ή ένα ζεστό ρόφημα. Όταν δουλεύεις μέσα στον ήλιο και ζεσταίνεσαι, ψάχνεις για σκιά και αναψυκτικά. Αυτό είναι αγιουρβέδα.
    Η αγιουρβέδα πιστεύει στη φυσική ικανότητα του σώματος για αυτο-ίαση. Το σώμα αποτοξινώνεται από μόνο του κάθε νύχτα και αν θέλουμε να εμποδίσουμε αυτές τις τοξίνες να ξανα-απορροφηθούν από το σύστημα, πρέπει να ακολουθούμε μερικές απλές πρακτικές καθαρισμού κάθε πρωί. Αυτές οι πρακτικές καθαρισμού που ονομάζονται ντιναχάρια, περιλαμβάνουν την πόση χλιαρού νερού με λεμόνι, την αφόδευση, το καθάρισμα του στόματος με βούρτσισμα των δοντιών και της γλώσσας, το καθάρισμα της μύτης με χλιαρό αλατόνερο (με ένα σκεύος «νέτι») και το μασάζ του σώματος με λάδι. Το μασάζ πρέπει να ακολουθείται από ένα ζεστό ντους ή μπάνιο που θα βοηθήσει το λάδι να εισχωρήσει στο σώμα.

    Το μασάζ με λάδι είναι ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία τής αγιουρβέδα. Χρησιμοποιείται εδώ και χιλιάδες χρόνια για θεραπευτικούς σκοπούς στην πανχακάρμα, μια παραδοσιακή, θεραπευτική καταφυγή που αποκαθιστά τη φυσική κατάσταση σε σώμα, πνεύμα και νου. Στην πραγματικότητα η αγιουρβέδα διακηρύττει ότι «κάθε άνθρωπος χρειάζεται μασάζ». Το καθημερινό μασάζ που θα κάνουμε οι ίδιοι στο σώμα μας μπορεί να τονώσει την κυκλοφορία του αίματος απελευθερώνοντας τις περιοχές με ένταση ή πόνο και μπορεί να βελτιώσει το ανοσοποιητικό μας σύστημα κινώντας το λεμφικό υγρό που μεταφέρει τα απόβλητα και τις τοξίνες έξω από το σώμα. Το λάδι λιπαίνει το δέρμα και λειτουργεί σαν κάλυμμα για το νευρικό σύστημα ηρεμώντας τον νου και μειώνοντας τις επιδράσεις τού στρες. Το δέρμα μας, το μεγαλύτερο όργανο του σώματος στην πραγματικότητα απορροφά και χωνεύει κάθε τι που του βάζουμε, επομένως το λάδι τρέφει και το σώμα. Γι' αυτόν τον λόγο η αγιουρβέδα προτείνει να μη βάζετε τίποτε στο δέρμα σας που δεν θα βάζατε στο στόμα σας. Αυτό κάνει την επιλογή του λαδιού σημαντική, γιατί είναι τροφή.

    Κάθε λάδι που είναι οργανικό και έχει ληφθεί με ψυχρή συμπίεση είναι κατάλληλο, αλλά το σησαμέλαιο συνιστάται συνήθως γιατί έχει αντισηπτικές ιδιότητες. Αν χρησιμοποιείται σησαμέλαιο στο μασάζ, καθαρίζεται τόσο πολύ το δέρμα που δεν χρειάζεται μετά να χρησιμοποιήσουμε σαπούνι στο ντους παρά μόνο στα τριχωτά μέρη. Αυτό βοηθά στο να διατηρούνται τα φυσικά έλαια του σώματος και κρατά το δέρμα καθαρό και λαμπερό και παρέχει επίσης μια φυσική ανοσία στους ιούς και τα βακτήρια. Το σησαμέλαιο είναι ελαφρώς θερμαντικό, οπότε αν το δέρμα σας ερεθιστεί ή σας φαγουρίζει, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ηλιέλαιο ή λάδι καρύδας. Είναι καλό να φυλάτε το λάδι σε γυάλινο μπουκάλι ώστε να μπορείτε να το ζεστάνετε ελαφρώς πριν το αλείψετε στο δέρμα σας. Το στοιχείο της θερμότητας είναι απαραίτητο όχι μόνο στο λάδι, αλλά και στον χώρο όπου κάνετε το μασάζ σας. Αν το σώμα σας είναι κρύο οι μύες θα συσπαστούν και αυτό θα περιορίσει το αίμα και τα λεμφαγγεία. Η θερμότητα είναι απαραίτητη στη χαλάρωση και την αποτοξίνωση.
    Η abhyanga είναι το στιλ τού μασάζ που προτείνει η ντιναχάρια. Πριν αρχίσετε, ετοιμάστε το ζεστό σας λάδι, καθίστε σε ένα άνετο μέρος και μείνετε ακίνητοι μερικά λεπτά. Πάρτε μερικές βαθιές ανάσες και παρατηρήστε πώς νιώθετε σε διάφορα σημεία του σώματος. Αν νιώσετε κάποια ενόχληση στο κάτω μέρος της μέσης ή στον αυχένα, τότε θυμηθείτε να κάνετε λίγο περισσότερο μασάζ σ’ εκείνο το σημείο. Αρχίστε αλείφοντας λάδι στην κοιλιακή σας χώρα με κυκλικές κινήσεις με τη φορά του ρολογιού. Αυτό βοηθά στο άδειασμα του εντέρου, είναι βασικό και εξαιρετικά καταπραϋντικό. Τρίψτε κάθε άρθρωση με κυκλικές κινήσεις συμπεριλαμβανομένων των δάχτυλων των χεριών και των ποδιών. Οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις νεύρων βρίσκονται στις αρθρώσεις κι έτσι βοηθάτε να χαλαρώσει το νευρικό σας σύστημα. Χρησιμοποιήστε κινήσεις μακρουλές και κατωφερείς στα πόδια, τα χέρια και τον θώρακα για να απομακρύνετε τη λέμφο. Ασχοληθείτε περισσότερο με το κεφάλι, τα χέρια και τα πόδια τρίβοντάς τα με όποιον τρόπο σάς ευχαριστεί. Αυτές οι περιοχές έχουν πολλά «μάρμα» ή σημεία συνειδητότητας που όταν διεγερθούν θα βοηθήσουν στην ενεργοποίηση του σώματος και του νου σας.

    Το όλο μασάζ μπορεί να πάρει από 5 έως και 50 λεπτά ανάλογα με το καθημερινό σας πρόγραμμα. Μετά συνεχίστε με ένα ζεστό μπάνιο ή ντους και θα αρχίσετε την ημέρα σας με μεγαλύτερη σύνδεση με τον Εαυτό σας και την Πηγή. Αυτή η σύνδεση είναι η αγιουρβέδα.




    Kimberly Larson
    Από το περιοδικό Yoga World - Τεύχος 6

    Tuesday, June 27, 2006

    Πνευματικές θεραπείες

    Πνευματικές θεραπείες; Γιατί όχι;
    (η βάση της πνευματικής θεραπείας)
    (λειτουργεί η πνευματική θεραπεία;)




    Πιστεύεται πως ο καρκίνος εμφανίστηκε από τότε που υπάρχει ζωή. Τα πρώτα ίχνη ανέρχονται σε 80 εκατομμύρια χρόνια πριν. Σε ένα αγγλικό μουσείο βρίσκεται ένα προϊστορικό ζώο με καρκίνο στα οστά της ουράς.

    Ο αγώνας του ανθρώπου ενάντια στον καρκίνο είναι ο αγώνας μιας ζωής ενάντια σε μια άλλη.

    Τα κύτταρα του καρκίνου πολλαπλασιάζονται προσπαθώντας να ζήσουν αναλαμβάνοντας πολλές φορές και έργο λειτουργικό (είναι γνωστοί, όγκοι που παράγουν αρσενικές και θηλυκές ορμόνες).

    Για τους επιστήμονες σήμερα ο καρκίνος ξεκινά όταν καρκινογόνα γονίδια που υπάρχουν στα φυσιολογικά κύτταρα ερεθίζονται και αρχίζουν να δρουν.

    Οι παράγοντες είναι χημικές ουσίες που λέγονται και καρκινογόνες (δεν μας ενδιαφέρουν εδώ), προσβολές των κυττάρων από ιούς (ούτε αυτό μας ενδιαφέρει) και από ατυχήματα στη διάταξη του DNA (εδώ θα πρέπει να επικεντρωθούμε).

    Έτσι λοιπόν μπορούμε καταρχάς να πούμε πως υπάρχει μια γονιδιακή προδιάθεση σε όλους μας και ότι ο καρκίνος δεν είναι μια σύγχρονη ασθένεια που έχει σχέση μόνο με τον διαταραγμένο τρόπο ζωής μας, τον οποίο οι Ινδιάνοι Χόπι ονομάζουν «Κογιανισκάτσι» («ζωή έξω από την ισορροπία»).

    Τι είναι όμως τα γονίδια;

    Τα γονίδια είναι οδηγίες αποθηκευμένες στο DNA. Ένα μόνο φυσιολογικό κύτταρο περιέχει 100.000 γονίδια. Ο γονότυπος ενός ανθρώπου είναι το σύνολο των αλληλόμορφων γονιδίων που κληρονομεί από τους γονείς του.

    Μόνο όμως μερικά από τα αλληλόμορφα γονίδια ενεργοποιούνται ή εκφράζονται. Έτσι ίσως αυτό απαντά στην απορία γιατί δεν μεταβιβάζονται τα αποκτηθέντα χαρακτηριστικά από τη χρήση «εσωτερικών» μεθόδων.

    Κάθε κύτταρο περιέχει επίσης 46 χρωμοσώματα. Κάθε χρωμόσωμα αποτελείται από πακέτα DNA. Κάθε μόριο DNA αποτελείται από εκατομμύρια άτομα. Το άτομο τώρα αποτελείται από πυρήνα πρωτονίων και νετρονίων ο οποίος περιβάλλεται από ηλεκτρόνια.

    Η σύγχρονη επιστήμη μιλάει για ακόμα μικρότερα σωματίδια, τα «κουάρκ» των οποίων αγνοούσε τον ακριβή τρόπο λειτουργίας τους μέχρι σήμερα (αυτή η ανακάλυψη χάρισε και το πιο πρόσφατο νόμπελ Φυσικής).

    Άκουσα χωρίς να μπορέσω ακόμα να το διασταυρώσω επιστημονικά πως μέσα στα κουάρκ υπάρχουν οι «παλλόμενες χορδές» που έχουν την τάση να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται. (Κάτι δηλαδή σαν ένα ταξίδι μέσα στον χώρο και τον χρόνο ή το κενό. Για το «ταξίδι» δεν γνωρίζουμε τον προορισμό και τον λόγο, δεν γνωρίζουμε επίσης τι μεταφέρουν οι χορδές όταν «επιστρέφουν».)

    Έτσι λοιπόν έχουμε μια σειρά: χορδές , κουάρκ, πρωτόνια - νετρόνια, άτομα, DNA, χρωμοσώματα , κύτταρο.

    Όσο πιο βαθιά επέμβουμε, τόσο πιο μόνιμα τα αποτελέσματα και τόσο λιγότερες οι παρενέργειες.

    Μια σημαντική ερώτηση, που θέλει μια λεπτομερή απάντηση είναι:
    Τι εννοούν ακριβώς οι επιστήμονες όταν λένε ατυχήματα στη διάταξη του DNA;
    Ένα συμπέρασμα που μπορούμε να βγάλουμε είναι πως αφού μπορούν να υπάρξουν ατυχήματα, μπορούν να υπάρξουν και συνειδητές ενέργειες προς την ίδια κατεύθυνση.
    Αυτές οι συνειδητές ενέργειες μπορεί να είναι εμπειρικές διαπιστώσεις που μεταδίδονται με διδασκαλίες χωρίς να μπορούμε να κατανοήσουμε το φαινόμενο.

    Δεν μπορούμε να ελέγξουμε με τη συνειδητή μας σκέψη την καρδιά ή τη θερμοκρασία μας. Και όμως μπορούμε με την αναπνοή μας να επιβραδύνουμε τους χτύπους της καρδιάς και να μειώσουμε ή να αυξήσουμε τη θερμοκρασία μας (μπορώ να σας διαβεβαιώσω για αυτό και από προσωπική εμπειρία). Αυτό το ήξεραν οι αρχαίοι σοφοί χωρίς βέβαια να μπορούν να περιγράψουν τη διαδικασία.

    Σήμερα μπορούμε σε κάποιο βαθμό να την περιγράψουμε. Μπορούμε π.χ. πλέον να μιλάμε για «αυτονομική ισορροπία» και λειτουργίες «συμπαθητικού» και «παρασυμπαθητικού» συστήματος.

    Ο νους (συνειδητά και ασυνείδητα) γνωρίζουμε πλέον πως επιδρά στο νευρικό και το ενδοκρινικό σύστημα. Η επίδραση στο ενδοκρινικό σύστημα σημαίνει έκκριση αδρεναλίνης ή μεταβολισμός των κυττάρων. Οι δυσλειτουργίες της υπόφυσης π.χ. μπορούν να επιφέρουν νανισμό ή γιγαντισμό. Έχω στα χέρια μου επιστημονικές έρευνες που δείχνουν πως οι ασκήσεις γιόγκα επηρεάζουν το ενδοκρινικό σύστημα (π.χ. αύξηση παραγωγής της θυροξίνης).

    Είναι επίσης γνωστή η σχέση της δημιουργίας νεοπλασιών (καρκίνου) με αρνητικές ψυχολογικές καταστάσεις ή έχει καταγραφεί υποχώρηση του καρκίνου αλλάζοντας την ψυχολογική μας στάση.

    Και βέβαια στον χώρο της γιόγκα αλλά και σε όσους ασχολούνται με τον «εσωτερισμό» υπάρχει η «Υπόθεση Εργασίας» που μας λέει πως το ενδοκρινικό σύστημα ενεργεί σαν συνδετικός κρίκος ανάμεσα στο βιοενεργειακό και στο φυσικό σώμα (ανάμεσα στο CHI ή PRANA και το υλικό μας σώμα).
    Η επιστήμη γνωρίζει πολύ καλά πλέον πως πάρα πολλές αρρώστιες άγνωστης αιτιολογίας έχουν τις ρίζες τους σε μη ισορροπημένο ενδοκρινικό σύστημα. Είναι επίσης καταπληκτικό το πώς μια τόσο μικρή μονάδα όπως το κύτταρο έχει τις πληροφορίες για να «γίνει» οτιδήποτε, ενώ είναι πραγματικά εκπληκτικές οι διαδικασίες της μίτωσης, της μείωσης και της φαγοκύτωσης.

    Έτσι μπορούμε θεωρητικά να καταλάβουμε πως είναι πιθανή η αλλαγή ανατομικών χαρακτηριστικών και θεραπειών με αναπνευστικές ή άλλες τεχνικές.
    Έχω διαβάσει για περιπτώσεις ανθρώπων οι οποίοι πειραματίστηκαν με τον εαυτό τους και μέσα από «εσωτερικές» τεχνικές κατόρθωσαν ακόμη και να ψηλώσουν 8 εκατοστά σε ηλικία σαράντα ετών!

    Έτσι η εμπειρία των «παλαιών» μάς μεταφέρει, με ποιητικό τρόπο, τεχνικές τις οποίες πιστεύω πως κάποια μέρα θα μπορέσει η επιστήμη να αποκρυπτογραφήσει.
    Θα ήθελα να προσθέσω μια τελευταία προσωπική άποψη για τη λειτουργία αυτών των τεχνικών.

    Ακριβώς επειδή έχουν προέλθει μέσα από την εμπειρία, εμπεριέχουν κινδύνους, γιατί δεν κάνουν για όλους.

    Θα χρησιμοποιήσω ένα παράδειγμα από τον στίβο.
    Οι παλιοί καλοί προπονητές που δεν γνώριζαν από σύγχρονη εργοφυσιολογία ή εργομετρία εφάρμοζαν προπονητικές μεθόδους ομαδοποιημένες, που στην ίδια ομάδα αθλητών, με την ίδια προπόνηση, άλλους τους «καίγανε» και άλλους τους κάνανε ολυμπιονίκες.

    Έτσι πιστεύω πως μέχρι να αποκρυπτογραφήσουμε με κάθε λεπτομέρεια το πώς λειτουργούν αυτές οι τεχνικές θα πρέπει να είμαστε συνειδητοί πως μερικούς μπορούν να μας «κάψουν» και άλλους να μας οδηγήσουν στον δρόμο της θεραπείας ή των «σίντις».

    Εγώ έχω συμπεριλάβει εδώ και αρκετό καιρό στην καθημερινή μου εξάσκηση (πριν τον διαλογισμό) συγκεκριμένες «εντολές» προς τα κύτταρά μου και το DNA μου, οι εντολές αυτές όμως δεν δίνουν εντολές για το τι θέλω να κάνουν τα κύτταρά μου (πώς μπορώ να το ξέρω επακριβώς άραγε;) αλλά για το αποτέλεσμα. Ακολουθώ τις οδηγίες του γιατρού μου, αλλά αφήνω και το μυαλό μου ανοιχτό…

    Ίσως τελικά είναι καλύτερο να αφηνόμαστε έτσι ανοιχτοί στη σοφία της δημιουργίας, αλλά και της επιστήμης κάνοντας πράξη το «Συν Αθηνά και χείρα κίνει»...



    Του Ανδρέα Προβελέγγιου
    Από το περιοδικό Yoga World - Τεύχος 7
    Ο Ανδρέας Προβελέγγιος είναι καθηγητής Φυσικής Αγωγής και Αγωγής Υγείας,
    Διπλωματούχος Προπονητής Γ. Γ. Αθλητισμού καιFull Teaching Member of International Yoga Teachers Association από το 1991

    Monday, May 15, 2006

    Ντοματοθεραπεία


    Η αποκλειστική μονοφαγία από καλογινωμένες ντομάτες μπορεί να σώσει ασθενείς απελπιστικής καταστάσεως. Μια ηλικιωμένη κυρία που υπέφερε χρόνια από χολολίθους, θεραπεύτηκε τελείως τρώγοντας επί δεκαπέντε μέρες μόνο ώριμες ντομάτες, τέσσερις φορές την ημέρα. Η ποσότης εξαρτάται από την πείνα κάθε φορά.

    Η ντοματοθεραπεία συνιστάται κυρίως στους πάσχοντες από το συκώτι, τα νεφρά και από παθήσεις της κύστεως. Τα υγρά της ντομάτας είναι διουρητικά, βοηθούν την αποτοξίνωση του σώματος, διαλύοντας τα διάφορα άλατα και συντελώντας στην απομάκρυνση των οξέων και των τοξινών μας και αλκαλοποιούν το αίμα με τα αλκαλικά συστατικά που τόσο άφθονα περιέχει. Επίσης η ντοματοθεραπεία είναι μοναδική για τους διαβητικούς. Θεραπεύει την πολυαιμία και μετριάζει την πίεση.

    Πηγή: Τροφή και Υγεία - Ηλίας Πέτρου

    Πορτοκαλοθεραπεία


    Με μιά συστηματική πορτοκαλοδίαιτα καθαρίζει κανείς τον οργανισμό του και του εδραιώνει ανοσία. Το αίμα καθαρίζεται από τα διάφορα επιβλαβή στοιχεία της συνήθους ανθυγιεινής τροφής και η ζωτικότης γίνεται καταφανής μέσα σε λίγο καιρό. Έχουν θεραπευθεί πολλοί άρρωστοι που εθεωρούντο εντελώς αθεράπευτοι. Ο χυμός των πορτοκαλιών, όπως και των λοιπών ξυνών, είναι αποτελεσματικός σ΄ όλες σχεδόν τις αρρώστειες και ιδίως στις παθήσεις που έχουν αιτία την χρονία δηλητηρίαση του σώματος, γιατί συντελεί στην γρήγορη αποτοξίνωση.

    Τρώει κανείς επί 5 έως 20 μέρες μόνο πορτοκάλια, τέσσερις φορές την ημέρα από 3-5 κάθε φορά ή πίνει κάθε τρείς ώρες ένα ποτήρι χυμό πορτοκαλιού. Τα συμπτώματα είναι τα ίδια σχεδόν όπως και της σταφυλοθεραπείας.

    Η πορτοκαλοθεραπεία, έχει θαυματουργήσει στο άσθμα, τον καττάρο, την δυσκοιλιότητα, την υπεροξύτητα, την φλεβίτιδα, τον αρθριτισμό, τον ρευματισμό και σε άλλες χρόνιες ασθένειες και σε άτομα περασμένης ηλικίας ακόμη. Είναι μοναδικά για την δυσπεψία και την αποκατάσταση της καλής λειτουργείας σε περίπτωση ανωμαλιών του πεπτικού συστήματος. Ο χυμός του πορτοκαλιού είναι σχεδόν πανάκεια. Είναι πολύ ωφέλιμος στα μωρά και πρέπει να τους δίδεται τακτικά. Προ παντός στα μικρουλάκια που δεν τρέφονται με μητρικό γάλα, είναι απαραίτητος.

    Πηγή: Τροφή και Υγεία/Φυσική Υγιεινή-Ηλίας Πέτρου

    Thursday, May 11, 2006

    Σταφυλοθεραπεία



    Το σταφύλι είναι η ωφελιμότερη τροφή του ανθρώπου και πολύ δίκαια λέγεται βασιλιάς των φρούτων, γιατί είναι η πιο πλούσια σε βιταμίνες κι οργανικά άλατα που χρειάζεται το σώμα από κάθε άλλο είδος τροφής. Τ΄αμέτρητα κύτταρα που αποτελούν τον οργανισμό προμηθεύονται τα θρεπτικώτερα συστατικά από τα σταφύλια που τ΄ανανεώνουν και τα ζωογονούν σύντομα. Τα καινούργια δε κύτταρα που με την εναλλαγή της ύλης αντικαθιστούν τα γηρασμένα και φθαρμένα, αποκτούν νέαν ζωτικότητα, ελαστικότητα κι ακμή κι επομένως οι ίνες και οι ιστοί απαλλάσσονται από την τραχύτητα, οι αρτηρίες και τα νεύρα ελευθερώνονται από τη σκλήρωσι, οι μυς ξαναποκτούν την ευλυγισία τους - με δυό λόγια το σώμα πραγματικά ξανανιώνει.

    Όση θρεπτική αξία έχει μια οκά σταφύλια δεν βρίσκεται σε δέκα μεγάλες μπριζόλες ή σε είκοσι αβγά. Εκτός που σ΄αυτά βρίσκονται οι αναγκαιότερες βιταμίνες, περιέχουν ως 20% ζάχαρη, που είναι τόσο ωφέλιμη. Το δε άφθονο νερό τους είναι υγιεινότατο, είναι το μόνο αποτελεσματικό αντιφάρμακο υγρό κατά της αυτοδηλητηριάσεως που μπορεί να βρεί κανείς.
    Αν θέλετε να δείτε βελτίωση στην υγεία σας, δυό μέρες την εβδομάδα τρώτε μόνον σταφύλια και τίποτε άλλο. Άλλο ένα σύστημα είναι να τρώει κανείς δεκαπέντε μέρες σταφύλια με μαύρο ψωμί. Το πρωί μόνο σταφύλια. Το μεσημέρι σταφύλια με ψωμί και το βράδυ ψωμί με σταφύλια. Για τα παιδιά αυτό είναι ιδιαίτερα ωφέλιμο. Οι άρρωστοι όμως είναι ανάγκη να υποβληθούν σε συστηματική σταφυλοθεραπεία.

    Με τον όρο σταφυλοθεραπεία εννοούμε την απόλυτη μονοδίαιτα από σταφύλια. Τίποτε άλλο. Ούτε γάλα, ούτε καφέ, τσάϊ ή λεμονάδα. Μόνο και μόνο σταφύλια για πέντε, δέκα ή δεκαπέντε μέρες αναλόγως τις περιπτώσεις. Νερό, αν υπάρχει δίψα, επιτρέπεται.

    Η ευεργετικότης της σταφυλοθεραπείας
    Εξαιρετικώς επιδρά στις εξής χρονικές παθήσεις: Στην δυσκοιλιότητα, την αυτοδηλητηρίαση, τον ρευματισμό, τον αρθριτισμό, το άσθμα, την βρογχίτιδα, την οξύτητα, την ωτίτιδα, την παράλυση κτλ. Η δυσκοιλιότης εξαλείφεται σε λιγότερες από δεκαπέντε μέρες καθώς και ο χρόνιος πονοκέφαλος. Το αίμα πλουτίζεται σε αλκαλικότητα, που είναι η βάση της ανοσίας.
    Οι παχύσαρκοι για να απαλλαγούν από τα νοσηρά πάχη τους, πρέπει να κάνουν παρατεταμένες σταφυλοθεραπείες. Με το σύστημα αυτό μπορούν να χάσουν τα περίσσια κιλά τους.

    Κατά κανόνα πρέπει να γίνονται 3-4 γεύματα την ημέρα από μια οκά για τους παχείς και έως μιάμισυ οκά για τους ισχνούς. Τα σταφύλια είναι πολύ καλύτερα να τρώγονται μαζί με τις φλούδες και τα κουκούτσια τους, γιατί αυτά είναι η σκούπα των εντέρων. Βοηθούν στην κανονική κένωση. Και το παραμύθι της σκωληκοειδίτιδος να λησμονηθεί για πάντα.

    Συμπτώματα της σταφυλοθεραπείας
    Κατά την σταφυλοθεραπεία τα ούρα γίνονται πορτοκαλί ή κοκκινωπά, πράγμα πολύ ενθαρυντικό, γιατί αυτό δηλοί ότι έτσι δουλεύοντας εντατικά το συκώτι και τα νεφρά, απορρίπτονται από τον οργανισμό οι τοξίνες, τα άλατα και τα λοιπά ξένα στοιχεία του. Πολλές φορές αναπτύσσεται διάρροια κι έτσι αποκαθαρίζεται τελείως όλο το πεπτικό σύστημα, από τις παλιές σαπισμένες και επικολλημένες στα εσωτερικά του τοιχώματα ουσίες που γίνονται αιτία δηλητηρίων και αιτία των περισσότερων ασθενειών. Η διάρροια σταματά συνήθως αυτομάτως σε 2-3 μέρες κατά τις οποίες πρέπει να τρώμε λιγότερο. Αν όμως η διάρροια εξακολουθεί, μετριάζεται μ΄ένα ή δύο σκέτα κλύσματα που θα πλύνουν το μεγάλο έντερο. Σε πολλούς πάλι εμφανίζεται δυσκοιλιότης. Γι΄ αυτό συνιστάται να γίνουν και κλύσματα κατά την σταφυλοθεραπεία.

    Ο ρόλος της δίψας
    Με την σταφυλοθεραπεία συνήθως δεν διψά ο άνθρωπος, αφού το σώμα εφοδιάζεται με το θαυμάσιο φυτικό νερό που περιέχουν άφθονο τα σταφύλια και που συντελεί στην αποτοξίνωση του οργανισμού. Πάντως αν διψάσει κανείς μεταξύ των γευμάτων των σταφυλιών, πρέπει, αφού περάσουν 2 ώρες από την λήψη των σταφύλων, να πίνει νερό, γιατί η δίψα στην περίπτωση αυτή είναι μία ένδειξις ότι παρουσιάζεται φλόγωσις και ερεθισμός κατά την διάλυση και την απόρριψη των αλάτων του σώματος.

    Η σταφυλοθεραπεία στην αρχή κάνει τον άνθρωπο να αισθάνεται κάπως βαρετός και εξαντλημένος. Τους πολύ παχείς μάλιστα τους κρεβατώνει για μερικές μέρες. Αυτό όμως δεν πρέπει να εμπνέει καμιά ανησυχία γιατί η φαινομενική αυτή αδυναμία προέρχεται από το ότι ο οργανισμός συγκεντρώνει και εντείνει τις προσπάθειές του όλες στην εσωτερική εργασία του αυτοκαθαρισμού, της απορρίψεως των νεκρών κυττάρων και της αναπλάσεώς του γενικώς.

    Το καλύτερο τονωτικό
    Η οργανική κι επομένως αφομοιώσιμη μορφή των συστατικών του σταφυλιού αποτελεί το φυσικότερο και καλύτερο τονωτικό. Η συστηματική σταφυλοθεραπεία θα διώξει από πάνω σας κάθε σωματική και πνευματική τεμπελιά. Την νωθρότητα και την ανορεξία, που είναι οι προάγγελοι της ασθένειας, θα την αντικαταστήσουν η ευεξία και η όρεξις για δουλειά, για κίνηση.

    Οι λευκωματούχες ουσίες του σταφυλιού χρησιμοποιούνται για την διόρθωση και την ανάπλαση των φθαρμένων ιστών. Κανένα άλλο τρόφιμο δεν μπορεί ν΄ αναπτύξει γερούς κι ελαστικούς μυς, όπως το σταφύλι. Το νευρικό σύστημα ξεκουράζεται και καλμάρει με την σταφυλοθεραπεία.

    Με παρατεταμένη σταφυλοδίαιτα διορθώνονται όλες οι παραμορφώσεις του δέρματος και του σώματος γενικά. Οι κάλοι, τα σπυριά και τα εκζέματα εξαλείφονται. Εν συνδυασμώ δε με κατάλληλη γυμναστική αναπτύσσεται ωραία συμμετρική σωματική διάπλασις.

    Ο χυμός των σταφυλιών είναι το αποτελεσματικότερο διαλυτικό των κρυστάλλων και των όγκων του οργανισμού. Με την συστηματική σταφυλοθεραπεία διαλύονται και απορρίπτονται όλα τα ανόργανα στοιχεία του σώματος, που προέρχονται από την ανθυγιεινή διατροφή και τα οποία είναι αιτία όλων σχεδόν των χρονίων παθήσεων, γιατί εργάζονται εντατικά τα τέσσερα όργανα της απεκκρίσεως: οι πνεύμονες, το συκώτι, τα έντερα και το δέρμα.

    Πηγή: Τροφή και υγεία/Φυσική υγιεινή - Ηλίας Πέτρου

    Κερασοθεραπεία


    Στην φυσική υγιεινή, μονοδίαιτα σημαίνει να τρώει ο άρρωστος για ορισμένες μέρες μόνον ένα είδος φρούτου. Τα κεράσια επιδρούν για την επανάκτηση της υγείας, καθαρίζουν το αίμα και απαλλάσσουν το σώμα από τις επιβλαβείς τοξίνες που είναι υπεύθυνες για όλες σχεδόν τις μορφές της αρρώστειας. Βάσις της ασθένειας είναι το ακάθαρτο αίμα. Κι έχει φανερά αποδειχθεί πως ένας που έχει και διατηρεί το αίμα του καθαρό, μένει πάντα υγιής. Είναι αδύνατο να υφίσταται αρρώστεια σε σώμα που έχει αίμα αλκαλικό και ελεύθερο από ανθυγιεινά στοιχεία. Τα κεράσια, όταν τρώγονται ώριμα και απ' ευθείας από το δένδρο, μέσα σε λίγες μέρες ανανεώνουν κυριολεκτικά το αίμα.

    Πώς να τρώγονται τα κεράσια
    Για να έχει κανείς όσο μπορεί καλύτερα αποτελέσματα από την κερασοθεραπεία, πρέπει αρχικά να εξασφαλίσει ώριμα, καλά, φρέσκα κεράσια. Ένας καλός μέσος όρος είναι τρείς ως πέντε μέρες. Στο διάστημα αυτό θα εφαρμόσει κανείς αυτά:
    Θα τρώει τέσσερις ως πέντε φορές την ημέρα, αναλόγως με την όρεξι ή μάλλον με την πραγματική πείνα του καθενός. Κάθε φορά πρέπει να τρώει κανείς, χωρίς να βιάζεται, όσο γυρεύει η πείνα του και όχι η λαιμαργία του.

    Τα συμπτώματα της κερασοθεραπείας
    Κατά την κερασοθεραπεία τα ούρα παρατηρούνται πορτοκαλί. Τούτο είναι ευχάριστο, γιατί φανερώνει ότι το σώμα απορρίπτει τα άλατα. Το συκώτι και τα νεφρά δουλεύουν ακατάπαυστα για το καθάρισμα του οργανισμού. Σε πολλούς παρουσιάζεται κι ευκοιλιότης, πράγμα πολύ ωφέλιμο, μ΄όλα που δεν είναι και τόσο ευχάριστο. Τα κεράσια αναπτύσσοντας την διάρροια, δεν βλάπτουν το σώμα, παρά καθαρίζουν το πεπτικό σύστημα από την βρωμερή παλιά ύλη που είχε επικολλήσει στα τοιχώματα των εντέρων. Η διάρροια σταματά συνήθως αυτομάτως σε 2-3 μέρες, οπότε κανείς πρέπει να τρώει λιγότερο. Όταν όμως εξακολουθεί, μετριάζεται εύκολα μ΄ένα σκέτο κλύσμα που θα καθαρίσει το μεγάλο έντερο.
    Με την κερασοθεραπεία συνήθως δεν διψά κανείς. Κι αυτό γιατί απλούστατα το σώμα του παίρνει όλο το νερό - έκτακτο, φυτικό νερό - από τα ίδια τα κεράσια.

    Τα αποτελέσματά της
    Το αίμα καθαρίζεται, η αιμογλομπίνη και τα ερυθρά αιμοσφαίρια αυξάνονται κατά πολύ. Όλα τα όργανα τονώνονται. Η σωματική αντοχή ξανάρχεται και ο ανήφορος δεν κουράζει τώρα τα πριν αδύνατα γόνατα. Η πνευματική διαύγεια βελτιώνεται εξαιρετικά. Όσοι έχουν χρόνια δυσκοιλιότητα, πονοκεφάλους, ρευματισμούς και αρθριτισμούς, ξαναβρίσκουν την υγεία τους. Ο κατάρρους και το άσθμα υποχωρούν.

    Πηγή: Φυσική υγιεινή - Ηλίας Πέτρου