Δημο-κρατία, Τρομο-κρατίαΤο κρατέειν που υπάρχει τις σύνθετες Δημο-κρατία και τρομο-κρατία χρησιμοποιείται αρχικά από τους θεολόγους (!) Από την *κρα- ή *καρ- της ινδοευρωπαϊκής *qre-t, που σημαίνει κρέας ωμό, έφτιαξαν το όνομα του Κρόνου, που τον λάτρευαν με ανθρωποθυσίες (!), και του Κarana ή Κράνα στα σανσκριτικά, του θεού-δημιουργού στις Βέδες. Εδώ ανήκει ο Cre-ator: θεός δημιουργός των Λατίνων, το cre-o: πλάθω την πλάση και η cre-atura: δημιουργία, ποίηση.
Από τον Κρόνο, τον πρώτο "τρόμο"κράτη θεό, που έτρωγε τα παιδιά του, έφτασαν κάποτε στον Κράτο, τον τρομερό υπηρέτη του Διός, όταν ο Ζευς διαδέχθη τον Κρόνο. (Ο Κράτος και η αδελφή του η Βία ήταν μάλιστα τα παιδιά της στυγερής Στυγός, απ' την οποία προέρχονται όλα τα... στυγερά).
Μετά τον Κρόνο-Karana-Κράνα και Κράτο έφτιαξαν το όνομα του Κρέωντα. Ο Κρέων ήταν αρχηγός του κράτους των Θηβών΄ ένας ελέω θεού τύραννος.
Στη συνέχεια, οι Προσωκρατικοί Φυσικοί, με μια μεγάλη αφαίρεση, αποσπούν το κράτος και το κρατέειν από τους θεούς, συνδέοντάς το με την Ανάγκη (Θαλής, Παρμενίδης), με τον Νου και με το Άπειρο (Αναξαγόρας). "Ίσχυρότατον (πλέον)... Ἀνάγκη. (Αυτή) πάντων κρατεῖ. και όχι οι θεοί.
Παράλληλα με τους Προσωκρατικούς Φυσικούς, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο πολιτικό λεξιλόγιο η Δημο-κρατία, με την έννοια της συγκράτησης του Κράτους και της Βίας από τον Δήμο. Ο Δήμος συγκρατεί και περιορίζει τον Κράτο. Έτσι, με λιγότερη Δημο-κρατία η πάλαι ποτέ τρο-κρατία του Κρόνου και του Κρέοντα θεριεύει, επειδή το κράτος γεννάει περισσότερο κράτος, "τρομο"κράτος, και "παρα"κράτος, όπως η Βία γεννάει Βία.
Κι εμείς να μιλάμε τώρα για σχεδιαζόμενη περιστολή των Ατομικών Δικαιωμάτων (άρθρο 5 του Συντάγματος) για τον έλεγχο των τρομο-κρατών; Όταν χρειάζεται περισσότερη Δημο-κρατία; Οποία παραπλάνηση...
Χρειάζεται περισσότερη Δημο-κρατία για τον περιορισμό της τρομο-κρατίας και όχι περιστολή των Ατομικών Δικαιωμάτων. Περισσότερη Δημο-κρατία στον Δήμο σημαίνει να υπάρχουν ίσες δαί-τες (μερίδες) για όλους τους δαι-τυμόνες, συνδαιτυμόνες. Και ίσες δαίτες (μερίδες) σημαίνει τροφή και πολιτικά δικαιώματα.
Η πείνα, η εξαθλίωση και η τυραννία, αντιθέτως, είναι πηγές τρόμου. Τρέμει ο πεινασμένος και αντιστέκεται. Προβάλει το "κράτος" του (την ισχύ του) ενάντια στο σιδηρόφρακτο κράτος του Κρόνου και του Κρέοντα, που γράφαμε σε προηγούμενο.
Ο Κρέοντας ονομάζει τρομο-κράτη αυτόν που ζητάει τα δίκαιά του: τις ίσες μερίδες. Οι Ναζί ονόμαζαν τρομο-κράτες τους Έλληνες αντιστασιακούς. Ο Παναγούλης για τους δικτατορίσκους της 21ης ήταν τρομο-κράτης. Ο αγώνας κατά της αποικιοκρατίας και του απαρχάιντ ονομάστηκε τρομο-κρατικός και πάει λέγοντας.
Το κράτος θέριευε κατά των αντιστασιακών, που ζητούσαν τις ίσες δαίτες της Δαμο-κρατίας: Δημο-κρατίας, γεννώντας περισσότερο "τρομο"κράτος και "παρα"κράτος, όπως η βία γεννάει βία. Η Ιστορία είναι γεμάτη από παραδείγματα. "Ο Αλέξανδρος Β' δημιουργεί την Οχράνα - γράφει ο Αλμπέρ Καμύ - το πιο αποτελεσματικό όπλο τρομοκρατίας του κράτους και οι δολοφονικές επιθέσεις των "τρομοκρατών" πολλαπλασιάζονται. Από κει και πέρα ο 19ος αιώνας είναι γεμάτος με δολοφονίες στη Ρωσία και στη Δύση. Το 1879 νέα απόπειρα ενάντια στο βασιλιά της Ισπανίας και... το 1881 δολοφονία του τσάρου..." (Α. Καμύ, Επαναστατημένος Άνθρωπος, Μπουκουμάνης, σ. 210).
Μόνο η Δημο-κρατία με τις ίσες μερίδες για όλους περιορίζει την τρομο-κρατία, επειδή ο Δήμος συγκρατεί το ακράτητο κράτος και τη βία. Η περιστολή αντιθέτως των Ατομικών Δικαιωμάτων ρίχνει λάδι στη φωτιά.
Πηγή: Νίκος Βαρδιάμπασης, Ιστορία μιας λέξης, Τόμος Ε΄, Λιβάνη, σ.158
Φωτογραφίες: ΠΡΕΖΑ TV
