Ανακύκλωση Ηλεκτρικών και Ηλεκτρονικών Συσκευών

Πού πάνε οι παλιές οικιακές συσκευές;
Τα είδη οικιακής χρήσης κρατάνε χρόνια, όταν χαλάνε όμως μας προκαλούν σοβαρά προβλήματα.

Είναι αυτονόητο ότι πετάμε τις παλιές μας τηλεοράσεις, σπανιότερα απ' όσο πετάμε τις εφημερίδες μας, γι' αυτό και δε μας πολυαπασχολεί το πού πάνε. Όμως προϊόντα σαν και αυτά δεν είναι τόσο ανθεκτικά και το χαμηλό προφίλ των διαρκών αγαθών, παλιά ψυγεία, κομπιούτερ, τηλεοράσεις, κουζίνες ανατρέπουν τα όσα αναφέρονται για την επιβάρυνσή τους στο περιβάλλον.

Οι κατασκευαστές τέτοιων πολύπλοκων προϊόντων καταναλώνουν αρκετές ποσότητες ενέργειας για την κατασκευή τους: από την εξόρυξη ως τη μεταφορά των συσκευών στο κατάστημα λιανικής πώλησης.

Μπορεί να πετάμε τα χαρτιά και τα τενεκεδάκια στα δοχεία ανακύκλωσης αλλά δεν καταλαβαίνουμε τη σπατάλη στις οικιακές συσκευές. Πολλές απ' αυτές είναι πολύ δύσκολο να επισκευασθούν όταν χαλάσουν, άλλες πάλι δεν αξίζει τον κόπο να επισκευαστούν.

Όταν τα μη αναλώσιμα προϊόντα δεν είναι ανακυκλώσιμα, καταλήγουν μαζί με τα επικίνδυνα περιεχόμενά τους (βαρέα μέταλλα, όπως μόλυβδο, κάδμιο και ψευδάργυρο, CFC's), στις χωματερές ή τους αποτεφρωτήρες. Και οι δύο μέθοδοι έχουν φοβερούς κινδύνους.

Με την αποτέφρωση, η μεγαλύτερη ποσότητα υδραργύρου ανεβαίνει από την καπνοδόχο μαζί με τον καπνό, ο μόλυβδος και το κάδμιο παραμένουν στη στάχτη απ' όπου θα πρέπει να καθαριστούν.

Η απόρριψη στις χωματερές, αποτελεί πρόβλημα, για δύο λόγους. Τα αντικείμενα αυτά καταλαμβάνουν αρκετό χώρο. Αν και τα τοξικά προϊόντα δεν αποτελούν κίνδυνο στις χωματερές που έχουν σωστές προδιαγραφές, τα ατυχήματα δε σπανίζουν. Όταν υπάρξει διαρροή μολύνονται οι γειτονικές λίμνες και ποτάμια και ο υδροφόρος ορίζοντας.

Ψυγεία
CFC's στο ψυκτικό σύστημα. CFC's στη μόνωση. Ορισμένα ψυγεία έχουν ψύξη, χάρη στα CFC's που καταστρέφουν το όζον.

Τηλεοράσεις και υπολογιστές
Μόλυβδος στα κυκλώματα και το γυαλί. Ο μόλυβδος χρησιμοποιείται στις ενώσεις των κυκλωμάτων και στη γυάλινη οθόνη για την προστασία του χειριστή από την ακτινοβολία. Ο μόλυβδος μπορεί να διαφύγει από τις χωματερές και παραμένει στις στάχτες των αποτεφρωτήρων. Αν τον εισπνεύσατε μπορεί να καταστρέψει τον εγκέφαλο και το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα.

Σκουπάκια χειρός
Η μπαταρία περιέχει κάδμιο. Οι μπαταρίες αυτές περιέχουν νικέλιο και κάδμιο, αλλά είναι λιγότερο επιβλαβείς από τις κοινές αλκαλικές, επειδή μπορούν να επαναφορτιστούν εκατοντάδες φορές. Όταν έχουν αδειάσει το κάδμιο είναι πολύ επικίνδυνο. Κάτω από τις οξειδωτικές συνθήκες που υπάρχουν στις χωματερές, το κάδμιο που διαφεύγει ξεπερνά τα ανώτερα επιτρεπτά όρια. Όταν η άδεια μπαταρία αποτεφρωθεί, αρκετό κάδμιο διαφεύγει στην ατμόσφαιρα και το υπόλοιπο καταλήγει στη στάχτη. Η μακροχρόνια έκθεση σε κάδμιο προκαλεί μεγάλη ζημιά στα νεφρά.


Φορητά CD
Μόλυβδος στις ανακυκλώσιμες μπαταρίες. Σε δοκιμές προσομείωσης συνθηκών χωματερής, ο μόλυβδος διέφυγε σε ποσότητες οι οποίες μπορεί να θεωρηθούν επιβλαβείς.

Λάμπες φθορίου
Οι λάμπες φθορίου χρειάζονται υδράργυρο για να ανάψουν. Υδράργυρο επίσης περιέχουν πολλοί θερμοστάτες, θερμόμετρα και ψηφιακά ρολόγια. Όταν αποτεφρωθούν αυτά τα προϊόντα, ο υδράργυρος διαφεύγει στον αέρα. Με τη βροχή μπαίνει μέσα στη γη, τα ποτάμια, τις λίμνες και τη θάλασσα και από εκεί στα ψάρια, τα φυτά, τα ζώα, τον άνθρωπο. Η μακρόχρονη έκθεση στον υδράργυρο καταστρέφει το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα και τα νεφρά.

Τι να κάνετε
Επεκτείνετε τη ζωή της παλιάς, αλλά εν λειτουργία ηλεκτρικής ή ηλεκτρονικής συσκευής σας, πουλώντας τη σαν μεταχειρισμένη ή χαρίζοντάς τη σε μία οικογένεια που τη χρειάζεται ή πιθανόν σε κάποιο σχολείο ή ορφανοτροφείο. Μερικές εταιρίες έρχονται και παίρνουν δωρεάν τις ηλεκτρικές ή ηλεκτρονικές συσκευές.

Ανακυκλώστε ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές!
Δείτε το χάρτη των σημείων συλλογής ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών στην Ελλάδα.
Δείτε τι ανακυκλώνεται.

Ανακυκλώστε μπαταρίες!

Συνήθειες...

Συνήθεια, είναι κάθε πράξη που επαναλαμβάνουμε τόσο συχνά ώστε, στο τέλος γίνεται ακούσια αντίδραση: κάθε φορά που το στρες μας «πνίγει» ανάβουμε ένα τσιγάρο ή κάθε φορά που νιώθουμε κουρασμένοι αναζητάμε ένα ποτό. Τις περισσότερες φορές, η συνήθεια επαναλαμβάνεται από το σώμα χωρίς καν τη συμμετοχή του μυαλού: δεν σκεφτόμαστε πριν ανάψουμε τσιγάρο και σίγουρα δεν σκεφτόμαστε πριν χάσουμε την ψυχραιμία μας και αρχίζουμε να ουρλιάζουμε! Η συνήθεια χαρακτηρίζεται από το αποτέλεσμα. Εάν μας βοηθάει να πετύχουμε τους στόχους μας, βελτιώνει την υγεία και τη φυσική μας κατάσταση, δίνει νόημα στη ζωή μας και μας κάνει πιο αποτελεσματικούς, προφανώς είναι θετική. Αντίθετα, αν μας περιορίζει, μας αποξενώνει και μακροπρόθεσμα μας καταστρέφει είναι σίγουρα αρνητική.

«Καταφεύγουμε στις κακές συνήθειες για να καλύψουμε άλλες ανάγκες», λέει η Βίκυ Σίμου, «και με τον ίδιο τρόπο μεγαλώνουμε και τα παιδιά μας, τα οποία θα αναπτύξουν επίσης τέτοιες συνήθειες και σε ορισμένες περιπτώσεις ίσως να φτάσουν μέχρι την εξάρτηση. Οι κακές συνήθειες είναι «οδοί αυτοταλαιπωρίας»: για να αντέξουμε πράγματα και καταστάσεις ή για να καλύψουμε, πρόσκαιρα, ανάγκες μας, καταφεύγουμε σ' αυτές».

Ο λόγος είναι απλός: οι κακές συνήθειες προσφέρουν άμεση ανακούφιση. Αντί δηλαδή, μετά από μια έντονη μέρα στη δουλειά να πιούμε ένα ποτό, μπορούμε να πάμε σπίτι μας και να χαλαρώσουμε με ένα μπάνιο. Όμως, δεν έχουμε την υπομονή να περιμένουμε και υποκύπτουμε στην κακή συνήθεια που είναι πιο άμεση. Φυσικά, η πραγματική ανάγκη της ξεκούρασης δεν καλύπτεται, αντίθετα επιβαρύνεται από το αλκοόλ και το τσιγάρο. Όμως, οι ζημιές είναι μακροπρόθεσμες, δεν φαίνονται άμεσα και η βραχυπρόθεσμη ανακούφιση «δείχνει πιο δελεαστική». Ας μη ξεχνάμε, ότι έτσι έχουμε μάθει: να τα θέλουμε όλα «εδώ, και τώρα».

Έτσι, χτίζονται οι περισσότερες κακές συνήθειες. Υπερβαίνουμε τις δυνάμεις μας - γιατί πρέπει να αντέξουμε - δεν φροντίζουμε τον εαυτό μας και γινόμαστε ανεύθυνοι απέναντι του, εξωθώντας τον σε βλαβερές συνήθειες».

Αλλαγή πλεύσης

«Είσαι ανίκανος να αντιδράσεις», «δεν έχεις τη δύναμη να τα καταφέρεις» ή «παίρνεις αυτό που σου αξίζει». Έτσι προσπαθείτε να πείσετε τον εαυτό σας να πειθαρχήσει, στην αλλαγή που αποφασίσατε; Κάντε κάτι άλλο: πετάξτε όλες αυτές τις φράσεις στα σκουπίδια, και αντικαταστήστε τες με τις εξής: «σου αξίζει κάτι καλύτερο», «άνθρωπος είσαι, έκανες ένα λάθος» ή «περνάς δύσκολα, σου χρειάζεται μια ανάσα». Μήπως έτσι, νιώθετε λίγο καλύτερα;

«Η αρνητική αντιμετώπιση δεν βοηθάει», μας λέει η Βίκυ Σίμου. «Πρέπει να αναγνωρίσουμε στον εαυτό μας αυτό που κάνει, χωρίς όμως να τον ενοχοποιούμε. Οι ενοχές, το μόνο που κάνουν είναι να μας σπρώχνουν πάλι στο ίδιο λάθος. Εάν όμως, αποδεχτούμε τη φύση και τις αδυναμίες μας και σταματήσουμε να είμαστε αμείλικτοι με τον εαυτό μας, τότε έχουμε κάνει το πρώτο βήμα για την αλλαγή.

»Η επιτυχία ξεκινάει από την αγάπη και τη σοβαρή δέσμευση απέναντι στον εαυτό μας: αναλαμβάνοντας την ευθύνη απέναντι σε εμάς τους ίδιους, συνειδητοποιώντας τις πραγματικές μας ανάγκες και τις ελλείψεις, μπορούμε να αλλάξουμε και στάση ζωής. Ας αρχίσουμε λοιπόν από σήμερα, να αντιμετωπίζουμε τις κακές μας συνήθειες σαν «σύμπτωμα» ή σαν ένα «φίλο», που προσπαθεί να μας τραβήξει την προσοχή στο «κρυμμένο» μας πρόβλημα, το οποίο πιθανώς δεν έχουμε καν συνειδητοποιήσει. Εάν ανακαλύψουμε πίσω από την κάθε εξάρτηση που μας κρατάει δέσμιους, τη δύναμη μας που είναι κρυμμένη και την κινητοποιήσουμε αναλαμβάνοντας την ευθύνη του εαυτού μας, δεν θα έχουμε πλέον ανάγκη την εξάρτηση»!

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο: Κόψτε τις κακές συνήθειες - Δρ. Βίκυ Σίμου, Ψυχολόγος

Έλληνες και Διατροφή

Ενδιαφέρουσα είναι η έρευνα που διενήργησε η Alco για λογαριασμό των Europe Corporate Games 2007 και της Ελληνικής Ιατρικής Εταιρείας Παχυσαρκίας, για τις διατροφικές συνήθειες και τον τρόπο ζωής των εργαζομένων στην Ελλάδα. Οι Έλληνες δεν ασκούνται και δεν περπατούν. Χρησιμοποιούν το αυτοκίνητο ακόμη και για κοντινές αποστάσεις, κάνουν γενικά καθιστική ζωή, καπνίζουν και καταναλώνουν έτοιμο φαγητό...

Τα αποτελέσματα της έρευνας είναι αποκαλυπτικά.

• Ένας στους δύο Έλληνες εργαζόμενους (55%) δεν ασκείται καθόλου ή ασκείται λίγο (δηλαδή, έως 100 λεπτά/ εβδομάδα). Ενδεικτικό είναι ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι απαντούν ότι θεωρούν πιο δύσκολη την άσκηση (54%), από τη δίαιτα (38%).
• Την ίδια ώρα, το 70% των εργαζομένων χρησιμοποιεί ιδιωτικό μεταφορικό μέσο (αυτοκίνητο ή μηχανή) για να πάει στη δουλειά, ενώ το 55% κάνει χρήση του μεταφορικού του μέσου ακόμα και στην περίπτωση που διανύει κοντινές αποστάσεις. Έτοιμο ή πρόχειρο φαγητό καταναλώνουν κατά μέσο όρο 4 φορές την εβδομάδα.
• Σύμφωνα με την έρευνα, το 51% των εργαζομένων έχει κάνει στο παρελθόν δίαιτα, ενώ από αυτούς το 48% κατάφερε να χάσει λιγότερο από 5% του αρχικού του βάρους. Το 31% όσων έχασαν βάρος από δίαιτα, δεν κατάφεραν να διατηρήσουν το βάρος τους ύστερα από αυτήν.

Η έρευνα έδειξε για ακόμη μια φορά έναν πληθυσμό που τρέφεται λάθος, τόσο σχετικά με την ποιότητα όσο και την ποσότητα, καπνίζει πολύ, αλλά κυρίως δεν έχει καθόλου δραστηριότητα και βρίσκει πολύ δύσκολο να κάνει οποιασδήποτε μορφής άσκηση. Έναν πληθυσμό που κινδυνεύει από την παχυσαρκία και όσα μεταβολικά νοσήματα τη συνοδεύουν.

Πηγή: paxysarkia.gr

Φιλοσοφία του οικοΤόπου

Ο οικοΤόπος προσπαθεί να καλύψει ένα μικρό μέρος ενός μεγάλου κενού που υπάρχει στη σημερινή κοινωνία. Αυτό είναι η διάθεση της δημόσιας πληροφορίας στους πολίτες, αλλά και η συμμετοχή των πολιτών στην ίδια την πολιτεία ή στα ίδια τα προβλήματα της πολιτείας. Δε μιλάμε καν εδώ για εθελοντική συμμετοχή αλλά για πολιτική συμμετοχή, για τη συμμετοχή του κάθε πολίτη στα κοινά.

«Ο οικοΤόπος», όπως αναφέρεται στο άρθρο Ο Καθεδρικός και το Παζάρι της πολιτικής ΙΙΙ: Ο οικοΤόπος στο Παζάρι «είναι κάτι σαν aggregator για περιβαλλοντικές ειδήσεις, με γεωγραφική αναφορά: κάθε πληροφορία αρχειοθετείται με βάση το είδος του προβλήματος και τον τόπο όπου συμβαίνει. Οι πληροφορίες μπορούν να προέρχονται από παρατηρήσεις αναγνωστών ή από ειδήσεις σε ιστοσελίδες τρίτων. Ιστολόγια ή ιστοσελίδες που έχουν θέματα περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος, μπορούν να αναρτούν στον οικοΤόπο συνοπτικές περιγραφές με συνδέσμους προς τις ειδήσεις τους, δίνοντας στους αναγνώστες του οικοΤόπου ή τους χρήστες της ροής του (feed) τη δυνατότητα να τις επισκεφτούν για να διαβάσουν ολόκληρα τα άρθρα στις σελίδες τους».

Όπως αναφέρει και ο δημιουργός του οικοΤόπου στο πρώτο μέρος του άρθρου, με τίτλο Ο Καθεδρικός και το Παζάρι της Πολιτικής Ι: «Ένας παράγοντας που φαίνεται να επηρεάζει αρνητικά τις προσπάθειες εύρεσης λύσης σε αρκετά περιβαλλοντικά αλλά και πολιτικά προβλήματα είναι η αποκοπή των πολιτών από τις διαδικασίες αντιμετώπισής τους. Η σταθερή προτίμηση της πολιτείας και των πολιτικών για "κάθετα" σχήματα, όπου τις λύσεις τις γνωρίζουν μόνον οι "ειδικοί", τις αποφασίζουν μόνον οι αντιπρόσωποι και τις υφίστανται μόνον οι πολίτες, οδηγεί τους πολίτες στην αδράνεια, την δυσπιστία και την οργή, όπως καταδεικνύουν η αδυναμία ουσιαστικής συμμετοχής τους στην αντιμετώπιση μεγάλων φυσικών καταστροφών και η τρέχουσα κρίση του πολιτικού συστήματος. Στα μάτια του πολίτη η δημόσια διοίκηση ταυτίζεται σχεδόν στο σύνολό της με τη γραφειοκρατία και τη διαφθορά».

Στο παράδειγμα με τον «καθεδρικό» και το «παζάρι» που αναφέρεται στο άρθρο, ο «καθεδρικός» είναι ακριβώς μια κάθετη οργάνωση, που απαιτεί αυτούς τους ειδικούς και τους αντιπροσώπους αλλά δεν απαιτεί τους πολίτες. Εν αντιθέσει, το «παζάρι» είναι μια οργάνωση, η οποία προϋποθέτει τους πολίτες και την προσφορά τους, όσο μικρή ή μεγάλη είναι αυτή.

Η ίδια η λειτουργία του κράτους είναι ένας «καθεδρικός», δηλ. απαιτεί τη χρήση κάθετων δομών, ειδικών και αντιπροσώπων. Το κράτος, ως ένας «καθεδρικός» καλεί απλώς τους πολίτες να γίνουν οι πιστοί του, χωρίς να τους εντάσσει σε μια διαδικασία συνεργασίας μέσα από την οργανωτική λειτουργία της πολιτείας. Ο πολίτης όμως καλεί το κράτος να βγει στο «παζάρι», να τον βοηθήσει και να βοηθηθεί. Εμπλέκονται έτσι, κράτος και πολίτες, σε μια συνεργατική διαδικασία με πολύ μεγαλύτερες δυνατότητες απ' όσες έχουν τα μέρη ξεχωριστά.

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις που λειτουργούν στην Ελλάδα λειτουργούν και αυτές περισσότερο ως ένας «καθεδρικός» και όχι ως ένα «παζάρι», «αφού φαίνεται να μην καταφέρνουν να προσδιορίσουν το αντικείμενο και τους τρόπους μαζικής συνέργειας των πολιτών χωρίς να εγείρονται πιεστικές απαιτήσεις δέσμευσης και συνέπειας. Διάφορες εκδηλώσεις του τύπου "Η ημέρα του περιβάλλοντος" ή "60': Η Ώρα της Γης" δίνουν την εντύπωση της παγκόσμιας συμμετοχής χωρίς να έχουν όμως κάποιο άλλο πρακτικό αποτέλεσμα», όπως αναφέρεται στο ίδιο άρθρο.

Το ερώτημα, λοιπόν, είναι «πώς μπορούν οι ίδιοι οι πολίτες να συνεισφέρουν στη δημιουργία απτού αποτελέσματος, εκεί που τα όργανα της πολιτείας αδρανούν ή αδιαφορούν» και «θα μπορούσε να απαντηθεί με τη λογική του "παζαριού" των πολιτών: οι ίδιοι οι πολίτες συνεργάζονται για τη δημιουργία του αποτελέσματος, βοηθώντας ή, στη χειρότερη περίπτωση, υποκαθιστώντας τους μηχανισμούς της πολιτείας. Το πλήθος και η διασπορά των πολιτών είναι δύο μεγέθη που μπορούν να προσφέρουν σημαντικά οφέλη σε μία πολιτεία που μπορεί να τα αξιοποιήσει», όπως και αναφέρεται στο δεύτερο μέρος του άρθρου.

«Το βάρος των μεγάλων προβλημάτων και των οικολογικών καταστροφών που συμβαίνουν καθημερινά ξαναφέρνει στο προσκήνιο την ανάγκη της οργάνωσης της ίδιας της κοινωνίας με τρόπο που να συμβάλουν περισσότεροι στις λύσεις: στον εντοπισμό των προβλημάτων, στην πρόταση των λύσεων και στην εφαρμογή τους. Το βάρος των προβλημάτων φαίνεται να δημιουργεί την ανάγκη για περισσότερη δημοκρατία. Η αναζήτηση σωτήρων, κουβαλάει μέσα της το σπέρμα της ίδιας αποτυχίας: χτίζει κάθετες δομές ειδικών, αδιαφορώντας για τη σημασία και τις πρακτικές της οργάνωσης της λειτουργίας της ίδιας της κοινωνίας των πολιτών».

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο με τίτλο ecoTopos στο Οικολόγιο.